( 36 ) 



1. TELINE CANDICANS. Med. 



T. frutescens, ramis virgatis pube patulà hirtis; pedicello gracili , foliolis ovato obcor- 

 «Jatis vel obovatis, basi attenuatis, appressè pubescentibus ; stipulis minimis, lineari-lanceola- 

 tis; floribus in spicas axillares, rariùs terminales , paucifloras, truncatas , basi involucratim 

 foliatas , digestis ; calyce turbinato; vexillo ovato , kevi , alis extùs pube truncatà velutinis , 

 carinà angustà longioribus , stylo supernè filiformi ; stigmate recto , antrorsùm declivi ; le- 

 guminibus villosissimis 4-5-spermis; seminibus nigris, lœvibus, ovato-compressis. 



« umbellulata, floribus subumbellatis, umbellulis axillaribus basi foliatis. 



Cytisus sylvestris in maritimis collibus albidior. Casalp. de plant. , pag. 1 13. 



Cytisus caule erecto stiïato siliquis lateralibus et foliis hirsutis. Sauc, Melh.fol., pag. 191. 



Cytisus Monspessulanus Medicse folio , siliquis dense congestis et villosis. Tourne/., Inst., pag. 648. 



Cytisus candicans. Linn., S p. pi., éd. \, pag. 740. — DC, FI. fr., vol. 4, pag. 504. 



Genista candicans- Linn., Amcen., vol. 4 , pag. 284. — Sp. pi., éd. 3 , pag. 997. — Gartn. , vol. 2 , 

 pag. 329, tab. 151, fi 'g. 7. 



Teline candicans. Medic, Philosophisch. Bot., vol. \,pag. 203 , necnon vol. 2, pag. 81 et 91. 



Cytisus pubescens. Mœnch, Meth. suppl, pag. 43. 



(3 subspicata, floribus terminalibussubspicatis, foliis minoribus. 



Genista Canariensis a. Linn., Sp. pi., vol. 2, pag. 997, excl. syn. 



Cytisus candicans p. Lamk, Encycl., vol. 2, pag. 248 , excl. syn. 



Genista Canariensis. Ker., Bot. reg., tab. 217. — DC, Prodr.,vol. 2, pag. 145, quoad plantam Hisp. 

 — Salzm., Exsicc. ting ! — Bor. et Chaubl, Exp. Mot., Bot., pag. 201. — Nouv. FI. Pel., pag. 46. — 

 Webb, It. Hisp., pag. 50, excl. planta Maderensi. 



Hab. Ad margines sylvarum in montosis borealibus Teneriffae rarior. Specimina noslrn 

 legimus propè sylvam Agua Garcia. 



Distrib. geog. Crescit per totum ambitum maris Mediterranei praasertim ubi ad occi- 

 dentem vergit, nec ab olivarum regionis limitibus discedere videtur. 



Obs. Species est T. candicans antiquitùs nota , qus raultam posteà passa est perturbationem, à Linnsei scilicet stale ad 

 nostra usquè tempora. Linnaeus primùm eam cum Cytiso 1. Clusii , deinde cum Cytiso Canariensi Plukenetii et Commelini 

 commiscuit, ejusque hallucinationes botanicorum grex omnis secutus est. Cytisus primus Clusii ad Adenocarpum quemdam 

 pertinere et ex auctoris descriptione et ex ipsâ icône à botanicis omnibus antelinnaBanis mutuata patet; nam flores plané 

 spicati sunt, et bracteolae, quod Adenocarporum proprium est, ultra alabaslra anteanthesin prodeunt. 



Aliaest Telines forma pro candicantis varietate olim à nobis habita, quam nunc speciebus hujus generis omnibus rilè 

 trutinatis, pro specie distinctâ habemus ; proceritate cnim babituque , et cbaracteribus multis quam in diagnosim sequen- 

 tem congessimus, differl. 



