( U ) 



acutè carinata. Ovarium lanceolato-ovatum, compressiusculum , utrinquè pilis appressis minimis con- 

 spersum , sutura superiore pilis longis , hyalinis , subulatis , crinità. Stylcs basi anceps , ovarii crinibus 

 continuatis supernè ferè ad médium usquè ciliatus , versus apicem filiformis , subdilatatus , apice litui 

 modo retrorsùm reflexus. Stigma retroflexum, retrorsùm déclive. 



EXPLICATIO TAB. 44. 



i.Ramus floridus magnitudine naturali. Figurre omnes reliquœ magnitudine aucUe 

 sunt. 2. Ramuli segmentum , ut apex ejus videatur et foliorum positura. 3. Folium ramo 

 insidens à dorso visum ut appareant a petioli et bb stipularum rudimenta. 4- Rami nodus 

 pulvinulum foliolorum a et stipularum rudimentalium b cicatriculis notalum , et culcitam 

 juniorem c,ostendens. 5. Idem rami aetate provectioris cum pulvinulo a et culcitâ b. 6. 

 Folii paginœ superioris fragmentum multoperè auclum ut pilorum forma exhibeatur. 7. 

 Florum umbella. 8. Calyx. 9. Petala. 10. Staminum in prsefloratione adelphia pistillum 

 fovens ut appareat antherarum styli et stigmalis junioris forma. 11. Idem peractà anthesi 

 staminibus minoribus jam ultra majora porrectis. 12. Styli apex cum stigmate multotiès 

 auctus. i3. Ovarium cum stylo et stigmate effeto. 



CYTISUS Medic. (i). 



Cytisi pars. Linn. — Viborgia. Mœnch. — Cytisi Sect. Tubocytisus. 

 DC. 



(1) De Cytisi essenlià vel si dicere fas est, quidditate , licitum est disputare. Quisnam verus Cytisus? 

 Cuiam in his botanicorum duinetis sequamur seutentiam? Cytisus Dioscoridis, uti mox exposituri 

 sumus, Medicago erat arborca L., poetœ autem et vulgus cum eâ alias proculdubiô confundebant arbus- 

 culas leguminiferas , Medicago enim in Graecià et Italià rarior, Cytisus omnibus erat notissimus. I\Iedii 

 aevi phytologi pluies Cytiso Dioscoridis addiderunt species , eosque secutus Tournefortius hùc quoque , 

 ( quod cum Anagyride collocaverant Bauhini ) Dodonaei Laburnum revocavit. Cum Tournefortio pro 

 hàc saltem vice consonabat Linnams novaque geueri adjecit nomina, deinceps Tapa x'àXXa Homericè 

 congesserunt recentiores. Ex hàc cong^rie primus gênera tria Crtisum , Laburnum et Cajan excerpsit 

 Fridericus Casimirus Medicus. (Philosophisch. Bot., vol. 1 , pagg. 202 et 204 , et vol. 2 , pag. 84.) Cytiso 

 species quibus calyx tnbulosus , Laburno omnes quibus campanulatns concessit. Mox Mœnchius , genus 

 obscurum aliter interpretatus , Laburnum et Cajanum Medici pro Cytiso , pro Viborgia Medici Cylisum 

 habebat. {Mœnch, Metk., pagg. 132 et 144.) Ex eodem demùm intuitu Calycolomen suam eripuit Lin- 

 kius. Beatus Candolleus opus immensum nec perficiendum inchoans speciebus confestim in tribus, aut 

 benè aut deteriùs conscriplas, dispertitis, omnes iterùm sub Cytiso desperanter conjecit Sedulus Floise 

 Europseae castigator Rocbius alias Candolleanis addidit tribus è Genislearum generibus casteris desump- 

 >as, omnesque perspectis nunc styli nunc caruncula? difFerentiis noviter divisit, et perfectiores reddidit. 



