( 19 ) 

 1. PRUNUS (PADUS) LUSITANICA. Linn. 



P. foliis ovatis aut ellipticis ^ apice attenuatis, basi rotundatis, crenato-serratis , dorso et 

 petiolis eglandulosis; racemis folio longiorilius. 



Laurocerasus Lusitanica minor Tourn. DM. , Hort. Elth., vol. 1, pag. 193, lab. 159, fig. 193. 



Prunus lusitanica. Linn.,Sp. PL, vol. 1 , pag. 673. — MUL, le., lab. 196, fig. 1. — Brot., FI. Ins., 

 vol. 2 , pag. 252. — R. Br. , Cal. pi. Mad., in Buch, Phys. Besc/ir. Can. Ins. , pag. 197. 



Prunus multiglandulosa. Cm. Anal, cienc. nal-, vol. S, pag. 50. 



Prunus Hixa. Brouss., in WiMi, Enum., vol. l,pag. 517. 



Cerasus lusitanica. Lois., in Duham. , éd. not'a, vol. 5, pag. 5. 



Cerasus lusitanica p Hixa. Seringe, in DC. Prodr., vol. 2 , pag. 540. 



Cerasus Hixa. Nob., in ic. — Spach, Suites à Buff., vol. \,pag. 419. 



Hi.rasixe Hija. Nivariensium. 



Hab. In locis excelsis ventosis sylvarum peninsuke Teneriffœ boreali-occidentalis, ultra 

 2000 pedes super mare. In sylvà de las Mercedes arbor fit opaca latè umbrosa 3o- circiter 

 pedalis. 



Distrib. geog. Stirps Allantico-occidentalis , quse à Nivarià per Maderam migravit in 

 Juressum! et (ex Brotero) Herminium montibus, ubi sola in Lusitaniâ occurrit. 



Obs. Ad dividendam Amygdatinearum seriem characteres technici desunt. Si gênera autem diversa sunt , quanquàm 

 debilissima, Amygdalus , Persica , Armeniaca , Prunus, Cerasus , ad honores genericos cooptandœ sunt et Slicrocerasus , 

 (qua P. prosiraiam Labill. et species socias floribus solitariis roseis post folia erunipentibus , calycis forma , stipulisque 

 persistentibus notabiles, araplectitur, quasque à Cerasis reliquis jam dissociavit et pro sectione generis quartâ habuit cl. 

 Spach. Suites à Buff., vol. 1, pag. 423) et Padus, cujus sectio insignis Laurocerasus regionibus calidis aptior. Prœnun- 

 liae ejus in Europam atque Asiam borealem species dus anteeunt. 



Nullas inter plantam Lusitanicam et Canariensem differentias vidiraus , nisi hujusce ob cœli temperiem solumque 

 uberius partium amplitudo aucta. Glandula; parvae inconspicuae per paginam foliorum superiorem ( quibus cadentibu* 

 posteà cicatricibus perforantur), in serraturis, et in calyce aliquandô occurrunt, desunt tamen omninô glandute Prunorum 

 normales. 



EXPLICATIO TAB. XXXVIII. 



{CERASUS HIXA. Nob.) 



i. Ramus floridus et fructifer magnitudine naturali. i. Folium cum glandulis magnitu- 

 dine naturali. 3. Galyx cum sequentibus magnitudine auctus. 4- Petalorum et staminum 

 dispositio ovario avulso. 5. Petalum. 6. Staminum ordo. 7. Anthera posticè visa. 8. Ea- 

 dem anticè visa. 9. Ovarium. 10. Fructus. 



