( 76 ) 



13. TRIFOLIUM SUBTERRANEUM. Linn. 



T. pilis patulis villosum , caule elongato prostrato ; foliis longé petiolatis, foliolis latè 

 obcordatis , subdenticulatis ; stipulis ovatis , membranaceis , nervosis , acutis; pedunculis 

 axillaribus , demùm elongatis , curvatis , capitulos inversos sub terra m abscondentibus ; 

 floribus inferioribus 2-6 fertilibus, superioribus abortientibus , fecundatione peractâ sub 

 solo procleuntibus , calycis Iaciniis elongatis , apice stellatim divisis, flores fructiferos coma 

 reflexà obvolventibus; calycibus cylindraceis , dentibus filiformibus ; leguminibus subova- 

 tis , i-spermis; calyce longioribus, breviter acuniinatis; seminibus ovatis compressiusculis. 

 nitidis, aigris. 



Trifblium album, subterraneum, tricoccum, regium. Morts, H on. blés., pag. 314. 



Trifolium album, tricoccum, Gastoniuin, reticulatum. Moris, Hist.,vol. \,pag. 138, seci.2, tab. 14, 

 fig. 6. 



Trifolium subterraneum, seu folliculos sub terra condeus. Magn., Bot. Monsp., pag. 265. 



Trifolium blesense. Dod. , Mem , pag. 122, /?g\ 2. 



Trifolium supinum pumilum , flosculis longis albis. Rai., Srn.,ed. 2, pag. 193. — Ed. ;5 (curante 

 Dillenio), pag. 327, toi. 13 ,fig. 2. 



Trifolium subterraneum. Rio., Tetr. irr.,lab. 143, fig. 1. 



Trifolium pratense supinum xaTwSÀe^, seu capite humi merso. Barrcl., le, fig. 881. 



Trifolium subterraneum. Linn., Sp. pi., vol. 2, pag. 1080. — Savi , Obs. tri fol., pag. 12. — Curt.. 

 Fl.lond. (éd. Hook). — Engl. bol., tab. 1048. — Guss., FI. sic. Prodr., ml. 2, pag. 510. — Moris, FI. 

 sarel., vol. 1, pag. 489. 



Hab. In rupestribus herbidis insularum Canariensium. 



Distrib. geog. Crescit in regionibus maris Mediterranei et Europse occidentalis , ubi 

 usquè ad Lutetiam et in Britannià ultra gradum 54 scandit. 



Ods. Hujus speciei involucri seriùs explicati aenigma multi, Dodarlio (/. c. ), Raio (Hist. pi.) , et Dillenio (Rai. Siju. , 

 eil. 5, /. c. in annotatiunculâ), praeeuntibus, adieruni, quod enodatum tandem apertissimè exposuit ill. Candolleus (FI. 

 fr. v. i, pag. 525); non omnes autem adducti fuerunt botanici ut id stalîm crederent. Enatis scilicet capituli floribus 

 inferioribus, solis fecundandis, axis floriferi cohibetur evolutio , fitque xaxc((iTa<7t<; ( gallicè arrêt de développement); axis 

 retenti in disci speciem deprimilur apex corpusculis minutis (alabastris aborlivis ) tessellatus, moi, pedunculis peractà 

 anthesi deûexis et capitulis pronis in terram missis, liorum (alabastri scilicet cujusque abortivi) calyces cornulorum modo 

 evolvunlur informes, et Iaciniis dudùm in crines rigidos productis, sursùm conversi flores fertiles eomâ densa obvolvunt 

 oventque. Per axis floralis metamorphosin quatndam analogam stirpium omnium efliciuntur comae. Icon Florae Londineo- 

 sis, uti operis ferè omnes, optima, sed emendanda figura 2, ubi è calycis basi prodire videntur radiculse. Characieres cerlè 

 genericos haec Trifotii species non paucos offert; genus aulem tam concinnum, auspicante etsi cl. Preslio, frustillatim dis- 

 cerpere nolumus. 



