( 208 ) 



parvi, belerogama, floribus radii numerosissimis, pluriserialibus fœmineis, cylindruni filiformem cfficicntibus trun- 

 catum duas terlias pappi longiludinis parles œquantibus. Stylis filiformis bifidus longitudine pappi , floribus disci 

 paucis bermapbrodilis, tubuloso-campanulatis, 5-dentalis, longiludineni pappi œquantibus. Antheii/E n. 4 in lubuin 

 coalilœ, muticae, ecaudatœ, appendicibu» acuminalis coronalse. Stylus bifidus , ramis elliptico-lanceolalis. Involo- 

 cnuM 2 lineas allum , bœmisphœricum , squainis oblongo-lanceolalis 1/4-1/2 lineas latis , obtusiusculis , subbiseriali- 

 imbricalis, subpubescentibus, margine lalo scarioso circumdalis, post achœniorum maturitalem patentibus. Recep- 

 taculum 1 lineam in diamelro habens convexiusculum , alveolalo-reticulatum , alveolis ccnlri diamelrura majorent 

 babentibus. Ach/Enia ovato-elliplica, plano-compressa, glabra, marginala, callo basilari munita, floruiu herniaphro- 

 ditorum slerilia cylindrica , pappo coronala j'/2 lin. Iongo , acbœnia mullo superanie 1 seriali , scabro , florum fœ- 

 mineorum 15-17-seloso, florum bcrmaplnoditorum 25-seloso. 



Ods. E Barbariâ col. Webb! cum inscriplione : Erigeron longifolius, 5p. n. Brouss! MS. in berb Bouch. (ex 

 lierb. Broussonet dédit cel. Boucbé : Wcbb ! ) : spécimen misil mancuni Erigeronli Gouani , Lin., proximum vel 

 cum co idenlicum. 



Radix huic non intégra (repensî) fibrosa. Caulis abruptus; ramus 1 1/2 pollicem suprà radicem orlus , glabres- 

 cens, pedalis, caulem simulans, ramosus, folialus. 



Rami infrà caulis médium orientes — infciior spitbameus , superior brevior — foliali. Folia alterna 2 pollices 

 louga , 5-4 lineas lala , elongato-lanccolata , acuta , intégra , rariùs denlibus 1-2 parvis , vix emergenlibus, notata, 

 glaucescenlia, glabra margine ciliata. Pedunculi cum caulis parle superiore liirlo pubescentes. 



Sectio III. CONYZELLA. Dill. Giss. — Nov. plant, gen., png. 142, tab. vm. 



— Appcnd., pag. 160 (1719). 



Obs. Typi bujus sectionis sunt Erigeron Car.adcnsis , L. et Erigeron fœtidus , L. Sequitur character : flores radii 

 multiseriales fœminei lingulati , lingulis lenuibus slylum et pappum subsequanlibus , apice 5-dentatis, erectiuscu- 

 lis , floribus disci paucis hermaphrodilis tubuloso-campanulatis 5-dentatis. Acbsenia oblonga , compressa, ciliata. 

 Hue Erigeron , DC, pr. V, 283 , secl. i. Euerigeron , § 2 , ligulis discum non superanlibus , sp. 58-47 incl., p. 289- 

 290, porrô Conyzœ DC, pr. V, p. 577, Spec. n. 50 et 51 (Conyza fastigiata et ambigua) infrà recensendœ nec non 

 Microglossa DC, pr. V, 521 , tantùm ligulis liomocliromis discrepans. Transitas coloris albi , straminei in Iuleam 

 nec non dispositionis sexuum observant ur quâ ex causa Nidorellam et Microglossam cum Erigeronte meo junxi, 

 quoeum etiam divus Linnœus Nidorellam lœiidam DC, pr. V, p. 523, junxeral. 



Sœpiùs etiam ab omnibus auctoribus in uno eodcmque génère species ligulis flavis et albis militant cf. Anlbemoi- 

 dem DC. pr. VI, 4, muliaque alia gênera. 



Subsectio I. EUCONYZELLA. 



Flores lingulati albi v. pallidè straminei. — Hue. species sequens , qiue insulas Canarienses patriain 



agnoscit. 



1. ERIGERON AMBIGUUS. C. H. Schultz Bipont. 



E. herba annua cinerascens, foiiis stiigoso-hirtis, capitulis majoribus paucioribus. 



