( 209 ) 



Conyza ambigua. DC.,Fl. fr. suppl., pcig. 468(1815). — Lois., FI. gall., éd. 5 ,pars 2 , pag. 228. — 

 DC, Prodr., vol. 5, pag. 381, n. 31, excl. syn, 



Erigeron contortnm. Desf. h. Par.,exPers. Syn., vol. 2 ,pag. 40 , cni folia glabra contorta, subcar- 

 uosula adscribuntur. 



Erigeron drobachiense. FI. dan., lab. 874, ex DC. 



Erigeron crispum. Pourr., Chlor. narb., n.l\70, ex Dub. , Dot. gall., vol. 1, pag. 266. 



Erigeron linifolium. TVilld., Sp. pi., vol. 3, pag. 1955 (1803), bue spectare videtur. 



Erigeron Canadense. Ten., Prodr. , ex Syll., pag. lyl% , et certè ob affinitatem cum E. canadensi Lin. 

 plur. auctorum Europœ australis. 



Yerva del Tiempo. Canariensium. 



Obs. Synonymia vix reclè extricanda cùm forsan plures species affines cum nostrâ jungendœ sinl. Imô E. Bona- 

 riense, Liiin., DC. pr. V, p. 289 ( E. undulalum, Mœnch, Metli., p. 598) , valdè affinis videtur. Memorabile est cl. 

 DC. speciem nostram , quam ipse creavit, generice ab Erigeronte Canadensi , quoeura ipse comparât et à quo 

 nolis sequenlibus optimè dislinxit, séparasse : pilis scilicet cinereis quibus tota planta dense obtecta est, foliis pilis 

 longis non ciliatis, capitulis majoribus, rarioribus, floribus eradiatis ; cf. DC, FI. fr., 1. c. ubi etiam qua:ritur. Nùni 

 quandoquè radiata évadai? 



Hab. In torrentium glarcà et in vervaclis sterilibus Canarise , Teneriffre et aliarum insu- 

 larum locis glarcosis vulgaris : Webb! Nùm introducla? 



Distbib. geog. Erigeron ambiguus Europa3 Meditcrraneaa habitat insulas Canarienses 

 prata , locos cultos et ruderatos. 



In bonis noslris quoque colilur, e. g. in Spirensi ab amie. Linz! botanicorum palatinorum Nestori. In berbario 

 stirpem nostram babeo è Graîcià , ^Etoliâ : Dr. Fraas! e Gallià australi : Salzm ! et è Lusilanià : Welwitsch! It. 

 lusitan. Un. it. 1841. In ruderatis Olisip. bine indè , in ipsissimœ urbis plateis lui. 1839. Ex Italiâ et Hispanià 

 babuit cl. DC. 



Dicscr. Radix annua , perpendicularis , 1-2 pollices longa , supernè calamum corvinum circiter crassa , fusiformis 

 iibrillosa. Cauus solilarius pi. pedalis et ultra, medullà farctus albidâ, crassitie calami corvini, teres, sulcato-stria- 

 tus, angulatus , bispidus , pilis patenlibus insequalibus simplicibus, dense foliatus , superne ramosus , paniculatus. 

 Folia linearia 1-2 1/2 pollices longa, 1-2 lineas lala, acuta, sessilia, intégra v. dente uno alterove lanceolato, aculo 

 instructa , utrinquè strigoso-birta , costâ bispidâ , in axi stepiùs foliorum novellorum fasciculos gerentia. Catitcla 

 magnitudine pisi , pedicellis gracilibus , liirto-pubescenlibus esquamosis insidentia , 3-G lineas longis. Involdchcm 

 2 1/2 lineas altum , subimbricatum , squamis conslans numerosissimis , anguslè lineari-acuminatis , dorso birto-pu- 

 bescentibus, cinerascenlibus , apice purpurascentibus, demùm reflexis. Capjtumjm heterogamum. Flores radii pluri- 

 bcriales, numerosissimi , filiformes, graciles, lingulali, apice 5-dentati, 1 3/4 lineas longi, sordide albidi , stylum 

 bilidum paulô superantes, pappum subœquantes , flores centri pauci tubuloso-campanulati , 5-denlati , pappo paulo 

 lireviores. Abtuer*: n. 5 ecaudalœ, aculè appendiculatoe , styli rami brèves ovali. Receptachlcm 1 1/2 lineam diame- 

 tro meiiens, convexiusculum, punctato-foveolatum, foveis centri majoribus. Ach^nia 2/3 lineas longa, ovato-elliplica, 

 margine crassiori circumdata, birla , pappo coronata ferè 2 lineas longo, 1-seriali setoso scabro , persistente, flor. 

 foem. 15-setoso, flor. bermapbr. 20-25-setoso. 



In locis glareosis Teneriffse aliarumque insularum var. minor observalur : caule palmari spitbameo C-8-ceplialo, 

 foliis liuearibus 1/2 pollicem circiter longis. 



m. (2" sect.) 27 



