( 301 ) 



cerniiis , multiûoris, heterogamis, floribus radii lœmirieis, brève lingulatis, disci herma- 

 phrodilis, foliis parvis, piunatisectis, lobis subtripalmaliscctis, angtislè linearibus. 



Obs. Artemisia liispanica caule ereclo differre videlur (cf. Besser Abrot., p. 24). Noslra forsan ejus forma de- 

 cumbens, et decumbens poliiis quàm roplans aut radicans vocanda est , naui terrse applicalur solunimodô nec 

 radiculas ullas profert. Iloec forma in Ilispaniâ el Maurilaniâ non infrequens est ex cl. Webb , et ejus sententiam 

 ( vid. IL, Hisp., p. 35 ). A. liispanica; synonymiam hic enumerandam esse libenter scquor. 



1. Absintbium incanum, lanuginosum , crispo , cristato folio. Barrel., le. 433 , ex Vaill. , Act. Acad., 

 1719, p. 283, sec. Laïu. 1. c. 



Absinthium scriphium hispanicum , flore rotundiore , odore seminis contra. Tourn., Inst., pag. 458. 

 Artemisia liispanica. Lam. (non Jacq.), Enc.,vol. 1 , pag. 263. — Sprgl., Sysl. veg., vol. 3 , pag. 490. 

 — Webb, II. Hisp., pag. 35. — DC.,Prodr.,vol. 6, pag. 106. — Bess., Abrot., pag. 23, n. 5. 



2. Artemisia reptaus. Chr. Smilh! (ex Webb), in Buch , Canar., pagg. 148 et 165. — DC, Prodr., 

 vol. 6, pag. 101. Falsô cl. DC. banc speciem cum Seripbidio conjunxit. — Webb, le. 



Artemisia radicans. Chr. Smilh, in lill. ad cl. DC. 

 Hùc etiam spectat ex cl. Webb , II. Hisp. , pag. 35. 

 Artemisia pyromacba. Viviani, FI. lybic., pag. 54, lab. 13, fig. 5. — DC, Prodr., vol. 6, pag. 127. 



Hab. In locis asperis siccissimis regionis inferiorïs Canariae : Webb ! Ad urbem de las 

 Palmas : Chr. Smith ex Buch I. c. 



Distrib. geogr. Fruliculus prœter insulas Canarienses, ivgionem crateris Mediterranei 

 occidentalem habilans , nempè Hispaniam et Alricaj borealis desertum magnse Svrteos,si 

 synonyma allegata hùc pertincant. 



Desck. FRnucDLns gracilis, incanus, decumbens , radicans. Radix è Abris composita est cylindricis , 

 numerosis , 3 poil, et ultra longis , 1/2-1 lin. diametro metientibus , lignescentibus , ligno dilutè br-un- 

 neo, duro, cortice brunnea, saltem in statu exsiccato , rugosa. Caules pluies è radice oriuntur, decum- 

 bentes, fibrisque, jam descriptis similibus, terrœ affixi, graciles spidiamxi v. pédales , 1/2 lin. et ultra 

 diametro metientes , teretes ligno dilutè flavente, medullà centrali percurso , cortice cinereo-brunneâ, 

 tomento denso incano , è pilis simplicibus crispulis composito , quasi pelle involuta ; foliati, ramosi, 

 ramis in axi foliorum orientibus. Folia in lineâ spirali disposita, approximata, parva , 12 poil, circiter 

 longa, circumferentia 2-3 lin. lata , tomento incano munita , pinnatisecta , pinnis 1-3 lin. longis , apice 

 digitato-3-sectis, laciniis et racbide integris , 1/6 lin. latis , angustè linearibus, apice rotundatis. In axi 

 boruin foliorum rami oriuntur graciles , filiformes 1/2-4, pi. 1/2-2 poil, longi , in paniculam racemo- 

 sam secundam dispositi i. e. rami omnes lucem versus tendunt, ut omnia vegetabilia et animalia, licet 

 ingens , et bodiè , sit stultorum copia , qui contrarium optent. Ad basin bi rami foliis confertissimis 

 muniti sunt brevibus , 1 1/2-3 lin. longis , pinnatisectis , pinnis integris vel tridactylis. JVIox suprà baec 

 folia, in axi foliorum parvorum , vel potiùs foliorum 2-1/3 lin. longorum, inferiorum ovato-oblongo- 

 rum, pinnatipartitorum, pinnis parvis ovatis, superiorum crenatorum, summorum integrorum, ovato- 

 oblongorum capitula oriuntur in racemum simpbcem, elongatum, 12-4 poil, longum, disposita. Capi- 

 tula inferiora pedicellis sunt suffulta 4-10 lin. longis , filifonuibus , — quibus rarissime capitulum 



