( 387 ) 

 gine albidè scariosis, a pire spinâ simplici brevi terminatis. Recepta- 

 culum maturum hœmisphairico-ovato-conieum, areolatum autsi mavis 

 palealum; paleae vero cum achaeniis intimé concreta?, potiùs cum iis 

 describendae. Achaenia obovato-compressa , brève stipitata, undique 

 ferè intime cum paleis concreta et margine lalè alata, excepta apice 

 vent ris acliaenii, erostrea v. brevissime rostrata, exteriora cum recep- 

 tacuto et squamis involucri internis plus minusve concreta, cenlralia 

 articulatecum receplacnlojuhcta, pappo coronata uniseriali è margine 

 scarioso brevi inaequali constante, qui bus in subgenere Myscolo setœ 

 2 ex angulis orta3 accedunt, acluenio subtriplo longiores, teretes, den- 

 ticulati iragillimi,et quandoque tertia imo quarta brevior; quandoque 

 vero etiam in S. hispanico, e. g. in speciminibus canariensibus hae 

 setae desiderantur et pappus tantum brève scariosus observa tur. 



Herb.e pra^cipue mediterraneœ, spinosse durae, ramosae, habitu car- 

 thami annuae, biennes Tel perennes, foliis decurrentibus, capitulis spe- 

 ciosis, sessilibus, terminalibus vel axillaribus, spicatis, floribus llavis 

 pryecipuè ad os pilis elongatis articulatis munitis. Habitu jam ab om- 

 nibus Cichoriaceis distinctissimae et hinc, invita naturâ, cl. Rclib. 

 FI. germ. exe, p. 280, ad Carduaceas allalae. 



Affininatem cum Lactuceis liabent cum quibus Lampsaneas nunc 

 jungo. 



Analysis specierum. 



i. Radix annuus : Scolymus maculatus. L. 



2. Radix annuus : Scolymus hispanicus. L. 



3. Piadix perennis : Scolymus g randiflorus. Desf. 



Subgenus I. EUSCOLYMUS. C. H. Schultz, Bip. Ms. Scolymus. Cass. 

 Achœnia, cum palei alà marginante, obovata, semper pappo coroniformi superata. 



1. SCOLYMUS MACULATUS. Linn. 



S. annuus achreniis pappo subcoroniformi munitis, alalis, alâ abovatâ, subintegrâ, 



