( 100 ) 

 libusque , saepè caudatis, cymis 3-30-floris, approximatis vel remoiis, 

 sessilibus Tel subsessilibus , bracteatis , bracteis linearibus , calyces vix 

 excedentibns. 



i. LEUCOPHAË CANDICANS. Nob. 



L. suffrutex à basi ramosus, niveo-tomentosus, foliis ovalis lanceolatisve, apice attcnua- 

 tis , basi cordatis vel truncatis , margine latè crenatis , crassis , u trinqué niveis , floralibus 

 spalliulatis et supernè sensim linearibus; spicis simplicibus elongatis , cymis 6-ia-floris , 

 inferioribus remotis; calyce ovato, campanulato, exlîis dense lanato, inlùs glabro, io-ner- 

 vio , nervis intermcdiis subevanidis ; corollà campanulato-ringente , fauce dilatatâ ad laci- 

 niarum basin conslrictà, labio superiore latè ovato apice vix attenuato integro vel obsolète 

 crenato, inferioris laciniis rotundalis, ssepè acutiusculis, intcrmedio obcordato; hemimeri- 

 carpiis 3-angulari-pyriformibus, puncticnlalo-reticulatis. 



Stachys Canaiiensis frutescens verbasci folio. Comm., Hort. Amsl., vol. 2, pag. 97, lab. 99, excl. syn. 

 et Tournef . — Hrec icon ex œquo cum specie sequente convenit . 



Sidëritis cretica. Linn., Sp. pi., vol. 2, pag. 801, certôex Benth. qui spécimen vidit. 



Sideritis candicans. Hort. Kern-, éd. 1, vol. 2, pag. 289 , certô ex Benth. (quanquàm in Hort. Kew. 

 folia subtùs tantùm nivea et patria Madera dicta , quae ainbo L. Massonianani référant ). — Lamck , 

 Encjcl.,vol. 2, pag. 167. — Benth., Lab., pag. 573. 



Salvia blanca et Chaorra sive Chagorra Nivariensium. 



Hab. Occurrit hœc species in riipestribus siccis ad allitudinem sylvarum in insulà Tene- 

 riffà, etiam in regione alliore (la Cumbre) ad Fontem Rosre. Hanc quoqtie plantain in al- 

 titudinibus Ganarise ( Cumbre de Tiraxana) invenit cl. de Buch , atque eandem valdè 

 vegelam à valle Sequillo usquè ad apicem summi monlis Pico del Pozo de las Nieves 

 persecutus est. Hajc autem statio ad Leucophaën dasygnaphalam nostram forsan refe- 

 renda est (vid. Phjs. Beschr., pag. iSo). Nec staliones Buchianas insulaî Teneriflœ licuit 

 nobis ex certô memorare, clariss. enim Linkius hanc plantain cum Leucophaë Masso- 

 nianâ Maderensi, quœ in insulis quoque nostris occurrit, confudisse suspicandum est, cum 

 et in Maderà crescerc plantam sua m asserit (vid. Phys. Beschr., pag. i43), Leucophaë 

 autem candicans vera nondùm in Maderà lecta, nisi candicans veriorZ. Massoniana , et 

 lum quœ nunc candicans , L. Linnœi vocanda. 



EXPLICATIO TAB. 168. 



i. Ramus floridus. 2. Flos prout partes sequentes auctus. 3. Galyx longitrorsùm sectus 



