( 105 ) 



Marrubium vulgare. Linn., Sp. pi., vol. 2 , pag. 816. — Engl. bot., tab. 410. — FI. dan., tab. 1036. 

 — Schkuhr, Handb., vol. 1, tab. 162. 



Marrubium bamatum. H. B. et Kunlh, Nov. gen. et sp., vol. 2 , pag. 310. 



Marrubium apulum. Ten., FI. nap., tab. 154. 



Marrubio Nivariensium, Escarchalagua Palmensium. 



Hab. Vulgaris est hœc planta in campis insularum Canariensium. 



Distrib. geogr. Species hsec ruderalis à 58 in Caledoniâ (JVatson) et ab Upsaliâ Sue- 

 corum et 59 gradu boieali {JVahlenbci-g) in insulam Portum Sanctum! et Fortunatas! per 

 Europam et Africam borealem procurrit ; in Oriente à Caucaso (Mavsch. v. Bieb.) ad 

 Cycladas (Sibthorp) protenditur. 



TRIB. IX. PRASIEJE. Benth. 



PRASIUM. Linn. 



Calyx campanulatus, 10-nervius, irregulariter 2-labiatus, labio 

 superiore breviter 3 fido , inferiore profundiùs 2-fido-laciniis omnibus 

 foliaceis ovatis. Corolla tubo incluso, intus pilis squamosis annulato, 

 limbo subaequaliter 2 labiato, labio superiore ovato, integro, inferiore 

 3-fido , laciniâ inlermedià majore intégra. Stamina 4- , sub labio supe- 

 riore adscendentia. Anther/e 2-loculares , loculis demum divaricatis. 

 Stylus apice subaequaliter 2-fidus, lobis subulatis. Stigmata minuta. 

 AciiyENiA carnosa. {Benth., Lab., pag. 657.) 



Suffrutex ramosus , glaber vel pubescens per littora utraque maris 

 Interni à Siciliâ et Melitâ! ad insulam Maderensem Portum Sanctum! 

 et insulas Canarienses pervecta. 



1. PRASIUM MAJUS. Linn. 



Prasium majus et minus. Linn., Sp. pi. , vol. 2, pag. 838. 



Hab. Hanc plantamad aquse ductum supra oppidum Orotavense Iegit cl. de Buch. (Vid. 

 Phys. Beschr., pag. 170.) 



Obs. Varielalem stirpis Iiujus monolypae, quam in insulis nostris nunquam vidimus , calyoe lato el pilis strigosis 

 insignem loco Fonte d'Areia in insulà Portu Sancto diclo raense Maioann.l82Sjani déflora tamfructiferamque legimus. 



[II. (3 e S ECT. ) 14 



