( 215 ) 



Hab. Frequens est haec species in arvis locisque siccis insularum Canariensium. — Folia 

 suaviter subacida, pedunculi incurvati, apice incrassati ; fol. calyc. interna fructifère i 1/2 

 lin. longa. 



Distrib. geogr. Occurrit in regionibus omnibus quœ mare Internum obvallant , unde 

 per Mauritaniam in Fortunatas protcnditur (1). 



2. RUMEX LUNARIA. Linn. 



R. caule fruticoso ; foliis petiolatis , cordato-orbicularibus , integerrimis, lloribus polv- 

 gamis, foliolis internis tlemùm cordato-orbicularibus, integris reticulatis , ad basim gra- 

 nulo nolatis pedicellis, fililormibus. 



Rumex lunaria. Linn., Sp. plant., vol. 1, p. 479. — Camptl., Monog., p. 136, lab. 2 , f. 5. 



Acetosa aiborescens subrotundo folio. Pluk., Phyl.,tab. 1h1,f. 3. 



Rumex polygamus. Cav. , Icon.,vol. 1, lab. 22. 



fmagrera Canariensium. 



Hab. In rupibus insularum Canariensium frutex , sarmcntosus , 10-12-pedalis. — Fol. 

 calyc. interna fructil'cra 2 1/2-3 lineas longa. 



Distbib. geogr. Species est propria insularum Fortunatarum. 



mulaiionibus nimis levibus pendentes , recipere ncqueamus. Use enim ferè semper explicalione planta» majore 

 minorevc niluntur, qua; quidem ipsa soli aeris climatis indole aliisque circumstanliis provenit. Dénies perigonii 

 fructiferi semper ni fallimur taniillulùm uncinali unde sectiones etiam primaria; peccant ; perigonii foliolorum 

 forma, denlium numerus, faciès, procerilas inconstans, pedunculi nunc sine normâ cerlà elongali nunc tenues vel 

 incrassati. Inler plurima qua; à Forlunatis traximus specimina , forma; plurim» Steinheiliana; deprehendenda;, 

 commnnior, qua; undique communis, Gallica. — W. 



(1) An unica fuerit aut multiplex specierum quibus pollet terrarum orbis , creatio prisca , adliùc dubium est. 

 Ergô vix pro certo cùm cil. Buchio et Steinheilio dicendum est hominum comitem cum vile aut frumento R. buce- 

 phalopborum aliamve insulis noslris appulisse speciem, lùm enim quanta; et quales à littoribus maris Inlerni non 

 adveclœ species! Aut advectas forsan lantummodô animas putabant, sed verè et apud nos indigenas ejusdem reno- 

 ms proies arboreas, oleam qua; ccilô indigena, Lentiscum, Smilacem, Dapbnem Gnidium, Ericam arboream, Cis- 

 tum monspeliensem, et lot berbas alias perennes et rbozocepbalophoras. Diversis Iegibus régi plantarum annuaruni 

 aut perennium migrationem vix credendum, et vei'è advectilia; rarô per montes et valles longé lalèque sparguntur, 

 sive annuœ sint sive perennes, si fortuilo aut homine juvante perveniant. Extant exceptiones sed paucœ quanquàm 

 notabiles, ut in planitie Pampanâ Cynara. Quà aulem lege ha; migraiiones reganlur incerlum. Vix diversum enim 

 ab iis Asiœ occidentalis crederes vel Africa; borealis Monspelii aut cœlum aut solum, sed planta; Juvenales lanis 

 contorloe nec permanent nec sparguntur. Nec abest nobis ex raliocinatione certitudo quœdam, quanvis ab ornai 

 œvo exterorum congressus et commercium sperneril oderilque Aulololum effera gens qua; Mauritaniam ex adverso 

 Fortunatarum incolit, quin et eœdem ï II îc qua; in Forlunatis repcrianlur Gracia; alquc Hispaniœ herbae, non homi- 

 num cullura; comités sed fato quodam aut divino si mavis instinctu ad limites regionis propulsa; (praeter ruderales 

 oliquas verè advectilias aut agraiias alque Americanas nonnullas) crescanl ferè omnes et luxurienl. Quàm pauca; 

 imô quàm paucissima; sint slirpes hominum consocire qua; Europrea; in Americam aut Americanœ in Europam 

 devecta; exlrà urbium pomœria alque oluscularum cultum in traclus terrarum longinquos abierinl ! Ha;c fusiùs 

 poslmodùm iractanda. Jam tabulas pliytoslaticas à cl- J. J. ^illiaras sedibus ipsissub auspiciis noslris depictas et 

 plantarum insularum quarundam catalogos partiales dedimus (Geogr. bot., vol. 3, 1" partie passlm, et AU., 2» série). 

 Mox Fortunatarum stirpes cum aliarum regionum vegetabilibus comparationem et paralMismum in postscriplis 

 instiluere in animo est. — W. 



