(. 227 ) 



Laurus fetens. Hort. Ke<*>., al. 1, vol. 2, pag. 39. — JFilld., Enum. h. herol.,vol. 1, pag. 434. — 

 Lin/:, Enum. h. c/'usil., vol. 1 , pag. 4S9. — Buch , Phys. Besclir. Can. Ins., pag. 149, cum ic. flores 

 fem'meos et fructum junioreni exhibente. 



Laurus inaderiensis. Lamck., Encycl., vol. 3 , pag. 449. 



Laurus Till. Poir., Suppl., vol. 3, pag. 324. 



Persea fetens. Spreng., Syst., vol. 2, pag. 268. 



Oreodaphne (Cerainophora) fetens. N. ab Es., Laurin., pag. 449. 



lLus. Maxima est arbor syharum Canariensium , exlant adhùc in Palmâ iruncis plures 

 ingénies ad vallem de los Sauces et circà fontes Canariae las Madrés de Moja. Est 

 quoqne Maderensis. 



Descr. Arbor procera, 70-100-pedalis, truncocylindraceo, elato, scabro, ramis latè in aéra provectis 

 quibus Columlias laurivoras Nob. considentes venator plmnbeo igniarii imbre frustra attingere quaerit. 

 Lignum durissimum, fibrosum, fusco-viride demùm nigrum arboris viva? sub liguatoruin bipenni tam 

 fetidum ut non unoeodemque die iisdeni bominibus sed sa'pè iterando cœdendum, trunci mortui et 

 jam sicci inodorum. Ramuli graciles, angulati, demùm striati , glabri, fusci , foliati. Folia alterna, 

 approximata , suboblongo-lanceolata , acuminata , in petiolum basi abrupte attenuata, membranacea, 

 nervosa, nervo medio gracili , secundariis penninerviis, curvato-ascendenlibus, irregulariter reticulata, 

 juniora pilis sericeis fuscis appressis pubescentia, mox glaberrima, supri nitidula, intensiùs viridia, sub- 

 tùs pallidiora, margine subrevoluta, undulata, subtùs ad nervorum axillas inferiores vel etiam supe- 

 riores bullatas bullis intùs lanà fusco-albescente vestitis , petiolis canaliculatis subtùs carinatis. Pani- 

 cuLjE elongatœ , racemosse , axillares vel ad apicem ramorum breviorum enatœ , foliosae vel nudœ , 

 pedunculis striatis, ancipitibus , folia excedentibus , squamis bractealibus ovatis acuminatis , birsutis , 

 mox caducis. Flores viridi-lutescentes , suaveolentes , Tiliam europœam quodammodô referentes undé 

 nomen endemieum et bic et in Maderà TH. Perigonicm/7o/-w masculi in alabastro globosi profundè 

 6-fidum , tubo brevi intùs birsuto , in pedicellum decurrente , laciniis pateutibus , ovato-oblongis , 

 obtusis , intùs birsutis , extùs glabris ; stamina perigonii laciniis aliquantô breviora , filamentis 

 crassis , birsutis , antheris primi et secundi ordinis ovatis , apice rotundatis , tertii ordinis subqua- 

 drato-oblongis extrorsis , glandulis basalibus oblongis, angulosis, canaliculatis, sessilibus, staminodiis 

 quarti ordinis liueari-lanceolatis , glandulosis, acutis ; ovarium rotundatum, ovulo rotundo abortiente 

 munitum, stylo brevi crasso, stigmate discoideo , bine fisso. Perigonium /loris feminei in alabastro ovati 

 infundibuliforme, tubo turbinato, intùs glabro, laciniis ovatis , acutiusculis , conniventibus , extùs gla- 

 bris , intùs subbirsutis ; stamina perigonii laciniis sat breviora, ferè ut in flore masculo sed minora 

 atque birsutiora et staminodia quarti ordinis angustiora ; ovarium elliptico - ovatum , ovulo ovato, 

 albo, fecundo, — mox accrescit tubus atque apice constrictus ovarium tbecœ modo laciniis adbùc per- 

 sistentibus jam jamque casuris et stylo exserto includit. Bacca perigonii tubo cum pedicello valdè 

 accreto , laciniis delapsis, sicco , rugoso , crasso, indurato , cupulari , apice eroso ad médium usquè 

 induta, ovata, utrinque obtusa, glandiformis, apice styli basi mucronulata , basi insertionis cicatrice 

 notata, vix carnosa, levis, epicarpio ebartaceo fusco-virescente. 



