( 247 ) 



Euphorbia seticornie. /to., r 0J : (1789), /j. t73/. — Desf.,Pl. ail., vol l,p. 385. — OC, «./*•., 

 w/. 5, p. 359. 



Euphorbia heteiopbyUa, Des/.!, I. c, lab. 383. 



Euphorbia provincialis. WMd., Sp. pL, vol. 2, /->. 914. — /J«A., A'o/. g-atf., vol. I, p. 41G. — 

 fteiehk, le. FI. gèrm. t lab. 146./. 4790. 



Euphorbia terracina. DC. , Fl.fr., vol. ù,p. 333. — Guss., FI. sic Prodr., vol. l,p. .Vi4. 



Euphorbia aflinis. DC, l. c.,/>. 3G3. 



Euphorbia Yalentina. Orleg. Dec. 10, p. 1"2~. 



Euphorbia Alexaiulrina. Dc/i/c!, FI. d'Fg. planches, p. DO, lab. 30, f. 2. 



Euphorbia linaria, Link! in Bach Pins. Beschr., p. 158. 



Hab. Non infrequens est haec planta in ruderatis elcullis CanariaectTenerifiàe. 

 Distrib. geogr. Slirps est errabunda qua3 ab /Egypto cl insulis Fortunitis per tolam 

 periplieriam maris Mediterranei peregrinatur. 



Ons. Planla noslra quœ cerlô E. seticornis Poir. et ex omnium consensu E. provincialis WillJ. eadem quoqae esl, 

 ex ipsâ speciminis Delileani lierb. Desfont, autopsia, ac E. alexandrina Del. qute deinceps cum E. obliqualâ Forsli. et 

 statione Alexandrin cl deseriplione Forskalianà omniuô convenit. Quibus auleni scrupulus de planta Foiskalii etiam 

 minimus reste! accipiendum est nomen Poiretianum prout antiquius. Speciei typus est E. seticornis nec varietas uli 

 quibusdam placuil , ex eodem enim loco et in eodem 1ère caule folia nunc cuneata apice retusa , nu ne lanceolala . 

 nunc lincaria extant : eodem variant modo floralia et sa>pé obliqua évadant; naturœ lii sunt lepores. Semina in 

 eodem specimine fusca , marmorala ont ciaerea observavimus , cbaractcrcm immutabilem sola , si semper im- 

 înutabilia , glandularum cornua setacea olïerunl. Valdè enim alïinis et vix distinguenda E. draounculoid.es Lamck., 

 sed cornua glandularum bieviora et latiora, semina obsolète reticulata. Qu;e Linna-i E. terracina vix noscenda, cinn 

 binas amplexa sit slirpes, Barrelierianam ex figura incomplà prorsùs ininlelligibilem, aliamq.ue nondùm nolain Mis- 

 panicam, quoe, si innoluerit, Barrelierianam quoque luisse Anxuramque, quod ferè impossible, ileri'im demonslran- 

 dum, nam si non Anxura vix lùm terracina vocanda esset. Nostra ex ecleb. Bcrtolonio apud Anxurcs vulgaris, atque 

 ilà coràm botanicos agilur adhùc lis. 



8. EUPHORBIA PANACEA. Nob. 



E. gbucescens, caule annuo , diffuse. , decutnbonle; l'oliis infimïs obeordato-cuncatis , 

 intermediis oblongis, rettisis, mucronulatis, superîorîbus linearibus, acutis, supernè angus- 

 lissimè denticulatis , basi atlenuatis, sessilibus, floralibus rhomboidco-lariceolatis, acutissi- 

 mis, subobliquis; involncri squamis quadralis, setisad anguios longis auctis, capsula levi, 

 seminibus ovalis, le\ibus cincreis vel dilutè fuscis, cpistoniio deslitutis. 



Sana-lo-iodo Lancerottensitllll. 



Hab. Legimus liane plantant in ins. Lancerollà, ubi salis vulgaris est, in arenà et fissuiïs 

 rupium ignivomorum propè oppidum Arrecife, sole Àugusti mensis flagrante codant sed 

 floriferam fructiferamque. 



Distrib. geogr. Planta est Lancerottana. 



