( 250 ) 



sessilibus , glabris , floralibns ovato-rotundalis, apiculatis, caducissimis ; involucri brevis 

 subcyathiformis squamis quadratis, brevissimè et obtuse cornutis , intcr cornua latè et 

 obtuse dentatis, basi lalis rotundatis ; iloris masculi bracteis latis planis ferè ad basin lace- 

 ris ; coccis magnis, levibus; seminibus ovalis , fuscis , luteo-scrobiculatis , epistomio mi- 



nimo. 



Eupliorbia piscatoria. Hort. Se»., éd. 1, vol. 2, p. 137. 



Figueiro do Inferno Maderewsium. 



Haiî. Hanc plantam in ins. Canariensibus nuspiam Iegimus , quarum lamen civem esse 

 probabile est, nisi in Hort. Kew. celcbr. Solander speciem proximam pro eâdeni liabuerit. 

 Descriplio nostra sumpta esté speciminibus à nobis anno 1828 in Maderà lectis. 



13. EUPHORBIA REGIS JUBAE. Nob. 



E. caule frutescente, ramis sœpè robustis foliosis, foliis elongatis, lineari-oblongis, ssepè 

 amplis, oblongo- ovatis , obtusis vel subapiculatis , caducis; involucri longiusculi lubulosi 

 squamis quadratis lunatis, cornubus longiusculis subfiliformibus obtusis; floris masculi 

 bracteis filiformibus, apice pcnicillalim laccris; coccis levibus ; seminibus ovatis , nigris , 

 albo-marmoratis, levibus, epistomio parvo coronatis. 



Tithymalus dendroides Linariœ foliis ex insulà Canarinâ. Pluk., Alm.,p. 369 ; Phyt., lab. 319,/. 5, 

 pessima. 



Eupliorbia piscatoria. Link in Buch Can., p. 158 , et Buch, p. 168. — Nob. in Geogr. bot. passim. — 

 Hort. Kcw. pro parte? 



Eupliorbia înauritaiiica. Nob., Florul. Lancerollœ Geogr. bot.,pagg. 31,32 et 33, var. est foliis flora- 

 libus valdè dilatatis. 



Tabayba sch'aje Nivariensiuni. — Tabayba mora Canariensium. — Higueri/la Palmensium ex Bucli. 

 Hab. Hujus stirpis specimina à Teneriffâ, Canariâ, Lancerottâ et Palmâ traximus nec 

 dubitamus quin et in reliquis vigeat insulis. In Palmâ hanc plantam ad altitudinem 1200 

 ped. super Oceanum loco la Lavanda dicto scandentem vidit de Buch, sed planta est ut 

 plurimùm maritima. 



Distrib. geogr. Stirps est ex toto Canariensis. 



Obs. Hœc species à prsecedente quâcum confusa luit pluriiuis nolis sed praecipuè glandulis longé 2-cornibus et 

 seminibus dilîert. Nomen in bonoiem principis egregii fecimus. Eupliorbia enim ab Eupborbo dicta arebiatro régis 

 Jubœ qui Romœ in domo Cœsarum Julii alque Octavii educlus Mauritaniam citeriorem seu Tingilanani ab Augusio 

 pro regno avilo acceperat : posl mortem inter deos indigetes à Mauris relatus fuit. Plura grœcè scripsit. Exploralo- 

 res in insulas Forlunatas poetarum lùm lemporis Cgnientis et fabulositate obvolutas misit. Numerum , nomina , 

 situs patefeeit. Inter alia ibi visa arbores fuisse ferulœ similes ex quibusaqua exprimatur, ex nigris, aniara, ex can- 

 didis potui jucunda ut à C. Plinio doceinur (lib. i. cap. 57) referebant. Has ferulas Eupliorbias poliùs, noslram ni- 



