( 258 ) 



que, uti olim, cuin farina hordei tosti (Gq/Io) comediintur fructus, nec deliciosiores terrœ 

 orbis babet. 



Distrib. geogr. Stirps est regionis maris Mecliterranei antiquitùs nota, e jusque liltora 

 vixspontè deserit, cul ta autem Britanniœ fines attingit. 



Obs. Ambaî bujus arboris formse summates, Caprificus se. et Ficus verus, quos pro gene- 

 ribus babet scrutator nuperus acerrimus Gasparrinius , in insulis Fortunatis spontaneœ 

 occurrunt. Caprificus ab incolis /liguera salvaje vulgari linguà vocatur. Caprificatio 

 ignola, nec si ampbanthiis inlernascatur Psenes compertum. Ficus spontaneus terris pin- 

 guioribus provenil, inter cautes Caprificus. Fici très sajculares in desertissimo cr.itere la 

 Caldera insuke Palma3 adbùc aluntur, quorum uniuscujusque rami ex cl. Bourgeau orbe 

 3oo metra gallica colligunt, fructus suavissimus lurbinato-elongatus , magnitudine ovi , 

 iisque quos Canaiienses brievas vocant simillimus, cute saturatè violaceâ. Hos Ficos nun- 

 quàm examinavimus , sed Fici alii Canarienses sylvestres formœ ejusdem in convalle del 

 Jgua propè oppidulum Guimar Teneriffœ à Bourgeœo lecti cavum totum amphanthii flo- 

 ribus femineis farctum , canalem autem qui corticem crassum usquè ad cavum ab ore per- 

 currit masculis replelum babent. 



ran es. inclylâ gente quœ nomen suum oppido llaoran (Europœis Otan) imposuil, olim dicli, Aïricae quoque populi 

 Canarii Canariam , Gomeri Gomeram obtinuere, hi ergô procul dubio pro GaHulis liabendi et ex linguae analogiâ 

 reliqui. Quoad Canarios cf. quae de canibus scripsimus in praemissis ad Zoologiam hujus operis p;ig. 7. 



