( 295 ) 



Sectio I. CHUEROPIfJLLUS. 



Spalha àwosta, viridis, meâor*. Spadix conlinuô androgvna, genilalibus nidimcntariis 

 millis, appendice longissimà gracili aculà. Ovaria nnicilagine nullâ l'arcta. 



16. DRACUNCULUS CANARIENSIS. Kunth. 



D. foiiis pedatis scgmentis lateralibus lineari-lanceolalis ; spallià foliis longiore, gracili, 

 inlùs laevigalâ spadicis appendice i;evi, lacunosà, spallià vix breviorc. 



Arum Dracunculus. Link in Bttch, Beschr. Can. Ins., pag- 138 et Bach, ibid., pag. 169. — Kunth. 

 Enum., vol. 3, pag. 30, quoad plantain Canariensem. 



Dracunculus canariensis Kunth. , ibid. 



Tacarontilla cl Tai agoniia Canâriensium. 



Descr. Tuber crassum, rorundum foliorum annotinorum basibus squainosuin radiculis apice conia- 

 luni. Folia 1-vel sesquipedalia erectiuscula, spatliâ breviora , glabra , pallidè viridia, pcdata, segmento 

 interinedio lanceolato, lateralibus 3-5-partitis, lobis oblongis vel oblongo-lanceolatis , acuminatis, pe- 

 tiolo striato , glabro, viiidi ad médium vel ultra médium in vaginam subscariosam viridi-purpureo- 

 maculatam apice rotundatam liberam dilatata. Scapus pedalis vel 2-pedalis, viridis. Spatiia semipedalis 

 vel pedalis , angusta, cylindracea, lxvis, apice sensim in acumen attenuata usque ad basin fissa , tubo 

 nullo, glabra pallidè viiens. Spadix libéra, spatliâ brevior, gracilis, basi pistilligera, nullo inter pistilla 

 superiora et staminum cylindrum brevem suprà nudum intervallo,teres, mox in appendicem elongatam 

 luyosuroideam, flavidam, levem, lacunulosain, spongiosam, acutam protractus. 



Obs. Cùm primo maniim liuic operi admovimus , \\v acerrimi ingenii Endlicherus mirabili solerlià elaboratos 

 generum nondum divulgaverat cbaracleres. Non omnia quod summi moraenli organa tune cognila alque ipsis tiio- 

 nibus aperla. Virililer igitur, ne pioposilo deforemus , quœ ditionis noslra; illico recudimus. Nunc aulem ea tan- 

 lùm, qua> aut nova aut parùm nota aut specie admissâ nova, varianda, relraclamus. Quamobrem Dracunculum adi- 

 mus. Dracunculus Tournefortii à Scliollio instauratus celebri Kunlhio nimis debilis visus est et ab Aro vix divellen- 

 dus, quia ab ipso et à clariss. Endlicher non secùs ac si ovula ei parietalia essent ut in Aro, descriptus , reveri au- 

 lem superiora ex angulo ovarii sub ipso stigmate pendula , inferiora ab axi erecta. Bene observavit doctus Blumeus 

 (Rumpbia, pag. 117 et 124) banc diûereniiam adjectâ foliorum figura diversissimâ gênera parlilia (sed enim vix for- 

 sàn) reddit. Corroboralur speciei nostra? cliaracleribus genus cui ncque suprà neque infra stamina organa rudimen- 

 laiia ulla et inde forsan ad Pythonieas adscribenda et novi generis pro typo habenda. Alia quoque stirps bujusce 

 conturmalis ordinis Cotocasia uymphteifolia Kunlb ad aquarum rivulos et canales atque eliam ad rupes scalurientes 

 l'erè spontanea evasil sed invectitia et ob tubera esculenta culla quae marne* vocantur. Post longam cocturam come- 

 duntur sed viscosa sunt et parùm sapida alvumque cobibent. 



