( 332 ) 



Diccœ quae duleicuhc pueris comcduntur avibusque, In primis Merulis , appclii». Flores mane ocelusa; ad solis 

 occasum aperiuntur et suavem per nociem odorem, observanic Berllielolio, cxspirant, lum quoque pengonii foliola 

 non liianlia tanlùin sed dorso sublalo pedunculum altingunt, nique ilà donec diluculel rémanent, tum clausi rursùs 

 atquc inodori (Berlli., I. c.). Vandellius quoque llorum apertoruni lacinias revolutas dixit (Vandell., diss., pag. S). 



De radicibus aeriis , de arboribus novellis ipsâ arbore enatis , de vitâ et vitalitate suâ, de morbis atque excres- 

 centiiscf. Berthe!.. 1. c. 



Celeberrimns Gaudicliaud inler alla organogenesis studia stirpem banc notabilera amore praecipuo observavit. 

 Doetas quœ sequunlur annolaliones et descriptionem ineditam pulcherrirnse iconis (Voy. de la Bonite, Bot., tab. 1) 

 nobiscum summâ benevolentià conimunicavit. Ilis quicquid adliuc de Dracoenoc arboris fabricâ nolum sibi, quicquid 

 poslbàc noscendum atque inquirendum , lam clarè explicala sunl ut alias noslras observaliones addere supervaca- 

 ueum esset cum jam supià synonymiam , llistoriamque suam à primis scientiaî incunabilis , stalionesque atque 

 expansionem geograpbicam exposuerimus, eas ergô verbum pro vc-rbo reddentes latinitate donavimus. 



. Mulla dcDraccenâ Dracone et pra-serlim de magna arbore Orolavensi Teneriflfa; à plurimis scripta sunt, nautxque 

 illustres natune prodigiorum studiosi Iruncum vastum ingeniem tôt sieculorum miraculum stupuerunt. Sed tanti licet 

 tamque periti viri de altitudine, de diametro, deque incremento suo lot facla coacerverinl , supuresse incerli ali- 

 quid fatendum de anale suâ , de phœnomenis mirabilibus Irunci ramorum ramulorumque bifurcatorum et quasi 

 arliculalorum evolutionis et pra?cipue de radicum enormium accrelione ad inslar dicolylarum perpcluâ. 



Draconem adhuc juniorem Gadibus Europre noslrœ orâ ipsâ occiduâ visam , ubi et xlalcm noscerc proculdubio 

 facile crit, ubi parles suas quolannis moliri et crescendi ralionem notare licebil (1), in phylologia: commodum 

 qualcin eam eo lempore vidi talem depingi curavi : sciagrapliiam nostram bolanographi complebunl futuri. 

 Kxlal htfc arbos in horlo scbolarum publico ubi accuratè custodilur diuque cuslodiluram baud dubitandum. 

 Nolum nobis et lempus quo Draca-na floribus induta et quo t'ruckim reddit, sed quanta de florum ovulorum l'ruc- 

 tùsquc organogenesi, quanla fecundationis arcana, quanta seminum, perispermi, alque embryonis formalionis pliSD- 

 nomena exquisila ignola! 



Semina matura quœ sub ipso arboris truncolegi, in navi speculatoriâ la Bonite seminata germinaliones suppedita- 

 runi quarum effigies exactas dedi. Plures orbem lerroe nobiscum ambierunt et ad Luleliam vivœ perveclœ sunt. 

 Aliam horto botanico cujus curalor celeb. Wallicb Calculla; commisi, ubi Draccena Draco prorsùs incognito état. 



Cùm autem variis tempestatum aclre fuerint et cœli permulationibus mullaque in longo trajeclu perpessce sinl, 

 non omnes mibi cbaracteres ad perfectam organographiam me judice imprimis necessarios, pra»buerunt. Non possum 

 itaque non ilerùm ilerumque bolanicis commendare quibus seminum recenlium copia fuerit, ut germinaliones 

 rursùs dilîgenliùsquc quàm mibi fas erat, observarent. Vejteiandi phases persequantur, foliorum ordinum distribu- 

 ' lionem et symmelriam nolabilem inspicianl, quarum leges in hoc génère non nisi ex germinibus sanis robuslisque 

 rite nosci posse cerlum est; ex solis enim pbyllolaxiœ principiis composilio organica atque anatomica truncorum 

 Draconis eruenda. 



Cùm hujus spcciei flores lanlùm siccalos herbarii Webbiani examinare potui observationes meas specierum proxi- 

 inarum viventium cognitione lirmare volui, quarum plures uli Dracœim reflcxa in Caldariis noslris lacté florescunt. 



Omnes cbaracteres oraninô cosdem prcebuerunt et fidem certam mibi fecerunt Dracœnas veras à Cordythie Chart- 

 icooUiâ aliisque generibus quibus diù confusaî clarè planèque differre : dislinguunlur fructûs et seminis fabricâ, ovu- 

 lorum numéro et disposiiione, et sligmalum maxime forma quâ solâ salis superque divers». 



Explicalio inedila lab. 1. (Dracsenœ Draconis) operis cui tilulus Poyagc de la Bonite, addilis observalionibus de 

 organis floralibus hujus slirpis. 



(1) Quod cxsequi ncquivi cum horis non amplius binis in illà urbe moralus sim. 



