( 431 



1 GYNOMORIUM COCCINEUM. Mien 



il. caule erecto, squamis raris appressis transversim dilatatis aucto; spicà clavalâ, den- 

 siflc-rà. 



Fungus typhoïdes Melitensis. Bocc, PI. rar. sic, tab. 81. 



Cynoinorium coccineum. Linn., Sp. pi., p. 1375. — C. L. Rich., Balanoph. in Mcm. du Mus., vol. 8, 

 p. 420, tab. 21, et separatim,p. 17, tab. 3. 



Hab. In insulâ Lancerottà ubi ab incolis comeditur. 



Distr. geogr. Species est regionis maris Mediterranei quœ à longitudine oppidi Oran 

 versus Orientem in Siciliam , Melitam, Crctam atque /Egyptum protenditur. 



Ods. Spécimen Canariense ab ils à maris Mediterranei lilloribus allalis nullo modo differl. Ihijus slirpis analyses 

 tam plenas et perfectas, in Mcm. du Mus. d'Ilist. nat. 1. c, dédit C. L. Richard, ut, nisi adliùc organi quo cinctum est 

 slamen (Paleœ C. L. Rich.) vera nntura exponenda esset, nescio quid in descriptione suâ de inflorescentià non satis 

 dictum sit. Existere in hâc planta flores liermaphroditos primus mihi indicavil celeb. R. Brown ; flores eorumque 

 adumbrationes à Bauero delineatas ante oculos posuit. eosdem posteà in speciminibus vini spiritu immersis sed parce 

 dispertitos ipse reperi. Demonstraverunt milii eadem quoque specimina bene asservata Paleam C. L. Richard slylum 

 esse ovarii abortivi et inconspicui, quo semper inseritur filamentum. Braclearum peltatarum inter flores speirsarum 

 positio satis regularis est : spirali série insertas esse facile videndum. Florum gregibus definilis cognationem liabere 

 haud dubitandum, quibusdam enim hujusce ordinis generibus loborum, quibus spica constat, bases indicant, et 

 in aliis, quorum inflorescentià magis composita , ramos à caule florifero prodeuntes sublendunl. Flores masculos 

 femineosque et bracteolis et lobis calycinis instructos esse credo, quanquam tam similes sint ut non nisi organi 

 ejusdem partes esse videantur. Hsecconfusiobracteolarum et segmentorum limbi calycis tubulosi, cui tubus adnatus, 

 in dicotyledonum ordinibus ovariis inferis instructis non insolita est. In alabastro novello distinctio horum organorum 

 clariùs patel , lobi enim calycini 2 vel 3 tum proximè circà styli basin nidulantur, bracleola autem ad basin ovarii 

 collocatur. Cùm autem flosadmodùm novellus perianthium simul pentaphyllum mentiuntur. In fabricâ aulem hujus 

 stirpis miratione maxime dignus est stylus complanatus, cui chorda; 2 submarginales à stigmate in ovarii cavum 

 decurrunt.Earum origo in stigmate nullo modo commuais est et pertotura decursum libéra? sunt, donecubi inseritur 

 ovulum inter se confluant. Si examini subjicitur flos vix enatus, stigma planum et chordae magis imô ad basin usque 

 sejunclae apparebunl. Hœc chordœ aut stylorum duorum coalitionem aut, ex conjectura R. Brown mecum commu- 

 nicatâ, stylum Cynomorii immutatum et rudimentarium semper permanere indicant. Secundùm opinionem suam, in 

 Flora Javœ divulgalam, necesseest ex constructions suàfolii carpellaris partem illani ex quà conlicitur stylus chordas 

 babere binas marginales stigmalicas, quoe per involutionem marginum folii ipsius carpellaris inter se in majore plan- 

 tarum numéro confluunt, in nostrâ autem permanent distincti sed margines, per quos currunt, involuti propensionem 

 quandam ad banc fusuram produnt. Corroboratur hsec sententia observationibus plurimis , in nullo enim floris 

 statu stylum altiùs divisum vidi, cavi nunquam alterius indicia in ovario detexi, ovulumque semper solilarium inveni, 

 concavilas quoque aut canalis styli. maturi semper ab ovarii gibbo averlitur. 



Affinitas cerlè maxima est Cynomorii cum Balanophoris, Balanopborarum autem cum Gunnerâ, quod tractatu de 

 speciebusamericanisproximo SocietatisLinneaneas consessu recitando probabo; cum Rafflesiaceis nihil cognitationes 

 liabere pro certo censeo, à quibus cunctis quantivis momenti characteribus prœter parasitismum diflerunl. Accidit 

 iis, uti planlis ferè omnibus phanerogamis parasitantibus, ordini referri posse cui species prototypx organisaccesso- 



