( U2 ) 



Cystopteris filix femina. Coss. et Germ., FI. de Par., p. 676. 

 Hab. Vulgaris est hxc filix in sylvis insularum Canaricnsium. 



Distr. geogr. Hsec species orbem veterem totum à regionibus hypcrboreis usque ad 

 insulas Fortunatas atque Abyssiniam novumque à Canada ad Virginiam percurrif. 



Sect. III. ALLANTODIA. 



Sori brèves. Indusium fornicatum, medio \el Iatere laceratim dehiscens, 

 utrinque adnatum. 



9. ASPLENIUM UMBROSUM. J. Smith. 



A. fronde 3-pinnatâ, glabrà; pinnulis lanceolalis, acutis, rariùs subcaudatis, approxi- 

 matis; pinnellis seu Iaciniis oblongis, obtusis, utrinque denticulatis, dentibussa3pe2-den- 

 tatis; venis apice furcatis; soris numerosis, demùm confluentibus, medio vel ad latus in- 

 ternum lacerato-deliiscentibns. 



Polypodium umbrosiim. Horl. Kew., col. 3, p. 466. 



Aspidium umbrosum. Schkuhr, Crypi. Gciv., tab. 61. — Suarlz, Sjn.,p. 60. — IVilld., Sp. pi., col. 5, 

 p. 283. 



Allantodia umbrosa. R. Br., Prodr., p. 149.— Kaulf., Enum.fi, p. 179. — Link, Fil. H. R. Ber., 

 p. 42. — Seuù., FI. az., p. 15. 



Hab. Hanc plantam in Fortunatarum florulâ enumeravit Linkius, nullo loco proprio à 

 Bncliio addito. 



Distr. geogr. Planta est regionis Macaronesiacaj, Madera! scilicet, ubi non infrequens, 

 atque insularum Azoricarum. 



10. ASPLENIUM AXILLARE. Nob. 



A. fronde 3-pinnatâ, glabrâ; pinnulis elongato-Ianceolatis, apice attenuato-caudatis, 

 remotiusculis; pinnellis seu Iaciniis oblongis, subfalcatis, acutis, exlùs denticulatis, inlùs 

 integris vel subdenticulatis , dentibus acutissimis; venis apice simplicibus, rarô furcatis; 

 soris solitariis vel paucis, medio vel ad latus inlernum lacerato-dehiscentibus. 



Polypodium axillare. Horl. Kew., vol. S, p. 466 /ex spec. h. Kew. à Massonio, secundùm traditionem 

 borti, à Maderâ misso et adhùc in Caldario sub boc nomine asservato, et ex spec. Azorico in berb. Banks, 

 hoc nomine manu Solandri inscripto, ex autopsia cl. Heward, — Sivarlz, Sjn., p. 60. — Willd., Sp. 

 pi., vol. b,p. 278. 



Aspidium caudatum. Swartz, Syn.,p. 55. — Willd., Sp. pi., vol. 5, p. 270. 



Tectaiia caudata. Cac, Anal, de cienc. nal., col. 4, p. 100. 



