336 



undique (ncc dorso tan tum) setoso-pilosae (setae dorsales tarnen 

 longiüivs atqiie crebriores quam laterales). Semina nigra, sub lento 

 obsolete reliculato-rugulosa. (Descriplio ad specimina viva e semini- 

 bus Tilsifanis educata adumbrata). 



Flor et Junio ineunte ad serum autumnum usque, G. sibirico 

 praecocius. 



Distributio geographica fere eadem videtur ut G. sibirlci; 

 civis enim est regionum temperatiorum imperii Rossici, tam europaei 

 Orientalis quam asiatici Asiaeque mediae forsan totius. Vidi e Rossiae 

 europaeae centralis gubernio Jaroslaw cHerb. M. Winkler); e Sibiriae 

 diversis locis (ex gr. ad Fl. Jenissei [Lessing], in ruderatis circa 

 Barnaul [Patrin] et specimina sine loco specialiter indicato ex herb, 

 acad. Pctropolitano), denique a regno Tibetano occidentali (reg. tem- 

 per, alt. 10.000—12.000 ped. ex herb. Ind. Orient. Hooker fd. et 

 Thomson); — omnia in herb, regio Berolin. sub nomine G. siblrici. 

 Etiam in provinciis caucasicis provenire videtur, si quidem G. sibi- 

 ricwn MB. (Fl. taur. caucas. II, pag. 133 et 134) idem ac nostrum 

 ut e descriptione scilicet brevi haud satis accurata elucere videtur 

 („planta iberica minus villosa est quam sibirica, quoad reliqua simü- 

 lima") — Praeterea frequenter subsponlanea in liortis oppidi Tilsit 

 Borussiae orientalis, unde multa specimina sub G. siblrici nomine 

 disfrihuit etiamque mecum conmiunicavit cl. Heidenreich. — Ex hortis 

 botanicis, in quibus G. sibiricum legilinuim ex antiquis temporibus 

 divulgatum, hoc in herbariis nondum vidi. — Ob distributionen late 

 exfensam nomen olim a me datum haud satis idoneum est, quod 

 vero mutare nolui, quum plantam sub eodem jam cum mullis amicis 

 connnunicaverim. — Geranio sibirico L., quocum a scriptoribus ros- 

 sicis semper confusum videtur, habitu adeo simile, ut facile pro forma 

 ejus glabrata haberi posset, nisi aliae et constantes quidem adessent 

 differentiae; e seminibus culta utraque species optime servat cha- 

 racteres. Cetcrum exsiccatum aegrius discernendum, quam \ivum, 

 ubi praeter glabritiem et gracilitatem sepalis fructiferis ereclis nee 

 apice horizontaliler patulis, floribus paullo minoribus pallidioi-ibus sub- 

 albidis concoloribus atque antherarum colore facillime cognoscitur. Ut 

 siccum rite distinguatur, valvae extus undique nee dorso tantum pilis 

 longioribus seloso-pilosae magni momenti sunt. 



G. sibiricmn L. legitimum recedit a G. ruthenico sec. specimina 

 culta e seminibus e loco silesiaco educata bis notis: Caulis robu- 

 stior, obscurins magisque sordide purpurascens, ut petioli atque pe- 

 dunculi pedicellique undique pilis palenlibus plus minus deflexis den- 

 sius pilosus, in statu juvenili ut rami virginei subvillosus, sokimmodo 

 ad nodos glabrescens. Folia majora, obscurius viridia, minus gla- 

 brata, molHa, sublus eliam inter nervös in pagina ipsa pilosa, segmen- 

 tis incisuriscpie vulgo iaiioribus paulhxpie minus acutis; cetcrum 

 segmenia loüoruin superiorum, praeserlim triparlitorum, magis ob- 

 longa vel rhombico-oblonga quam rhombica. Pcdicellorum f'rui'ti- 

 ferorum i)ais summa incrassala quam in Geranio ruthenico brevior. 

 Sepala pilis patentibus pilosa, primo horizontaliter patula, tum ple- 



