( 12 ) 

 Herbœ Europreae, lolia semper multifida , et petalorum unguis nudus, caetera Ra- 

 nunculi. 



ADONIS IOTERMEDIA. Nob. 



A. petalis concavis calyce glabro longioribus ; coccis angulatis, irregulariter rugosis , 

 apice edentulis, sub stylo debili, subulato, incrassatis, basi dentatis, dente acuto denticulis 

 ntrinque stipato. 



Adonis microcarpa. DC ! Sysi. I. 223. Prod. 1. 24. quoad specimina canariensia. 



Adonis citrina. DC. eodem loco quoad specimina Canariensia. 



Adonis aestivalis. Link in Bach Beschrcib. Can. Ins. 



Adonis dentata. p. Provincialis. DC ! Syst. 1. 224. Prod. 1. 24. 



Hvb. In cultis insularum Canariensium frequens, etiam ad vias oppiduli BuenaVista. 



Distrib. geog. In arvis regionum mari Mediterraneo finitimarum. In Crelesyrià. (Herb . 

 cl. Spach!) In Corsicâ. (P. Thomas !) In Galloprovincià. {DC !) In Cypro. {Labil- 

 lardière!) 



Obs. Species nostra locum Adonidis miniatœ per conûnia maris Mediterranei occupât , quâ cum à viris oculatis- 

 simis Reichenbachio et Kochio confusa videtur. Ab A. miniatà verà , seu A. restivali Rchb. et Kocb, plurirnis notis 

 differl , et si in génère tali species ullas nalura rerum creatrix oculis nostris percipiendas finxit , neque hominum 

 sensus formis instabilibus delusit , ha:c haud dubiè pro specie stabili et verissiraà habenda est. Nec summorum 

 virorum nihil prœterientium aciem effugisse credendura . s : specimina plura aut stirpem solo patiio luxuriantem 

 vidisse licuisset. Primùm coccorum forma angulâtâ et subtetragonâ , irregulariter et profundè rugosorum, nec ut 

 in A. miniatà regulariter reticulato-rugosorum , summoperè differl. Sed praecipua styli differentia. Stylus A. miniata- 

 crassus, pyramidatus , quo tantùm reliquis speciebus facillimè distinguenda , quantum dente marginis superioris 

 obtuso, perspicuo, et à stylo longiusculè remoto. Nostra? stylus debilis , dente nullo marginis superioris , sed tu- 

 mor sub stylo ipso , in stylum tamen nunquàm procurrens. Statio plantœ nostra; meridionalis . A. miniatre prreser- 

 tim borealis , quamvis in berbario Indico Cl. Jacquemont varietatem vidimus ob stylum crassum et rugas, regula- 

 riter reticulatas A. miniatse certè referendam ; cujus cocca valdè compressa sunt , dorso eximiè expanso et dilatato. 

 Speciei nostrce optimè convenit A. dentata p DC. inler Dinias et Colmariam lecta et in herbario Gallico Mussei Pari- 

 siensis asservata. Cocca tamen granulis minutissimis puncticulata sunt , quibus nostra omninô carent. Easdem in 

 specimine Minatensi herbarii Cl. Spacb puncticulas observavimus. Cum A. dentata Delile nullo modo confundenda , 

 cujus cocca dentibus sinuata et quasi fimbriala . nullis comparanda surit. Calvx glaber, petala conniventia , coc- 

 corum spica densa , magna ab A. (lammeà descrimina faciunt. Nullam cum A. autumnali affinitalem babet, et ab 

 A. parviflorâ Fiscb. quoniam summa lides descriptioni Meyerianae Florœ Altaica^ tribuenda est , fructu baud absi- 

 milis , aliter satis differt. A. intermediœ ex autopsia berbarii nostri peitinent specimina in Cypro à Cl. Labillar- 

 dière lecta , et A. dentatoc à Celeb. DC in Systemate allata. 



