( 86 ) 



pag. 196, qui specimina ipsa herbarii Marschalliani vidit. Nos ex speciminibus herb. nostri a cl. Go- 

 det lectis jam idem notavimus. 



Erucaria Aleppica. M. à Bieb. I. c. pag. 451. ex C. A. Meyer. 1. c. 



Erucaria Hyrcanica. DC. Syst. vol. 2. pag. 676. testibus Fischer et C. A. Meyer in Indice seminuin 

 horti Petrop. Januario 1835. pag. 38. 



Erucaria Persica. Hort. testibus iisdem. 1. c. 



Obs . Pro planta abnorrai per toi gênera et species ab auctoribus diversis advectâ, genus Moenchianium, characte- 

 ribus novis slabilitum, redintegravimus. Nemo enim ad hune usque diera siliquam hujus speciei articnlatam, et 

 semina rostri erecta observavit, unde à Sinape genus maxime diversum efficit, et in alium ordinem cooptanda est. 

 Spécimen Nissolianum in lierb. Mus. Par. asservatum, et ad S. Tauricam a celeb. DC. relatum, non hùc, sed ad 

 S. arvensem pertinet, cui etiam referenda est ex Fischer et C. A. Meyer. 1. c. planta olim ex seminibus Marschal- 

 lianis in horto Gorinkensi sub nomine S. Tauricse culta. 



RAPISTRUM. Boerh. 



Calyx laxus, coloratus, basi inaequalis. Corolla repanda, petalis 

 ovatis, longe unguiculatis. Filamenta libéra, edentula, filifbrmia, an- 

 theris elongatis, erectis, basi sagittatis. Pedicelli brèves stricti. Ova- 

 rium supra torum sessile, cylindraceo-ellipticum, stylo elongato, 

 stigmate capitato. Silicula stylo persistente apiculata, 2 - articulata , 

 articulis duris crassis, demùm inter se solubilibus, monospermis (ra- 

 riùs dispermis), indehiscentibus, superiore globoso , rugoso, inferiore 

 subcylindraceo, quandoque abortivo. Semen articuli superioris OTa- 

 tum, erectum , inferioris elongatum, pendulum, ambo nitida , puncti- 

 culata, funiculo brevissimo subsessilia. Cotyledones conduplicatœ, 

 axim caulinam dorso spectantes. Radicula ascendens. 



Herb^ Europa^ae segetales, annuae, aut perennes. Folia viridia, gla- 

 bra, aut subhirsuta, runcinata, saepiùs lyiata. Paniculi terminales 

 erecti , diffusi , aphylli. 



RAPISTRUM RUGOSUM. Berg. 



R. radice annuà, foliis lyratis, obtusis; siliculis pubescentihus , aut glabris, articule» 

 superiore styli longitudine, aut subbreviore. 

 a Eriocarpum , siliculis hirsutis. 

 Myagi'um rugosum. Linn. Sp. pi. vol. 2. pag. 897. 



