go Bunge 



majore dentibus longioribus, corolla calycem duplum nee triplum longa, 

 leguminibus majoribus crassioribus , seminibus in quoque loculo 4 — 5, 

 quae in A. hypogloltide saepe solitaria vel bina, caeteris ovulis abortivis. 



269. Jslragalus adsurgens Pall. — Fl. alt, III. p. 293. n. 2. 



270. Aslragalus mullicaulis Led. Fl. alt. III. p. 295. n. 4. 



Species haee minus fauste inter Astragalos hypoglotlideos collocata et 

 cum A. dasygloitide comparata videtur, ex fruetu enim et ex habitu 

 magis ad dissitifloros accedit, quamvis florens racemos densos babeat; imo 

 proxima est A. vicioidi Led. (A. oloplerus DC?) puberulo et austriaco 

 cum utrisque ullimis alis apice profunde bifidis conveniens. Magis adliuc 

 accedit ad nostram speciem A. bifidus Turcz. mss., quasi medius inter 

 hanc et A. puberulum. Corolla in noslro sordide flavescens, vexillo ma- 

 cula violacea notato. 



271. Aslragalus puberulus Led. Fl. alt. III. p. 299. n. 8. 



Legumina ereeta, ovato - triquetra, coriacea, glaberrima, bilocularia, mag- 

 nitudine et forma leguminibus A. vicioidis Led. simillima. 



272. Aslragalus phacaeformis Bge. 



A. (disitiflorus) suberectus, pubescens, foliolis 6 — 8-jugis oblongis 

 acutis, peduneulis folio longioribus, floribus dense racemosis subnutantibus, 

 alis apice bifidis, leguminibus compresso triquetris glaberrimis longe sti- 

 pitatis seeundis, junioribus erectis, maturis pendulis. 



Phaca auslralis Led. Fl. alt. III. p. 270. excl. omnib. synon. 



Phaca auslralis var. ß. allaica DC, prodr. II. p. 274. 



Variat foliolis angustioribus, linearibus et latioribus; dense pubescenti- 

 bns et supra glabris. A Phaca auslrali fruetu omnino differt. — Com- 

 paratis icone et descriptione Pallasianis (Pall. astr. n. 49. tab. 56.) vix 

 dubitamus, A. vaginalum illius huc speclare; nam flores ejus, quamvis 

 purpurascentes depicti, in descriptione plantae altaicae albidi dieuntur, 

 macula violacea in carina notati. Fructus maturi Pallasio ignoti fuisse 



