216 MEYER, Botanique. 



Gallig, ßavidum Bunge in Delect. Sem. h. b. Dorpat 1839. No. 6. 

 ß. fructibus rubentibus. 



Callig. rubicundum Bunge l. c. 

 Post iteratum examen conjungo formas supra enumeratas, quae, ex 

 mea opinione, nullis characteribus certis distinctae sunt. Alae in a 

 saepe nonnihil molliores, flavidae, in ß rigidiores et colore rubicundo 

 suffusae; sed inveniuntur fructus inter anibas varietates niedii. — Si- 

 milis toto babitu P. apbyllo Pall.*), a quo fructibus praesertim di- 

 versus. 



Frutex ramosissimus, divaricalus: rami lignosi , virgati, saepe 

 flexuosi, cortice purpureo vestiti; ramuli tenues, herbacei, juncifor- 

 nies, angulati, ocbreis parvis scariosis, non ciliatis, apbyllis vel foliolo 

 parvo subulato deciduo terminatis distantibus instructi. Flores 2, 3, 

 4 in ochrearum axillis, pedicellati, illis P. apbylli omnino similcs, 

 sed paulo majores. Pedicelli graciles, sub calyce magis quam in P. 

 apbyllo incrassati, infra mediam partem articulati. Fructus saepissime 

 Ulis P. apbylli majores, sed magnitudine inter se valde diversi, saepe 

 spiral iter torti, alis rigidulis margine dentibus profundioribus spinu- 

 losis notatis in utroque disco laevissimis, diametro transversali ses- 

 qui longioribus acutis et infra apiccm sinu lato distantibus, ut apex 

 fructus inter alas nudus pyramidato-tetragonus appareat. Structura 

 fructus interna exacte generis. 



Hab. (a et ß) ad ripam sinistram fluvii Irtyscb, infra ostia IL 

 Kurtsclmm. Floret Majo m. 

 247. Pterococcus crispus C. A. Mey. 



P. fructibus apice nudis; alis oblongis acutis flexuosis spinuloso- 

 dentatis et infra margin em dentibus spinosis cristatis (rigidis). 



*). Pterococcus aphyllus Pall. sequenti modo definiendtis est: P. fructibus ad apicem- 

 «sqne alatis; alis laevibus suborbiculalis apice rotundatis planis denticulatis (membranaceis). Habi 

 ad Volgain et in regionibus caspiis. 



