80 



Plantae novae Orientales. 



IL 

 Von J. Freyn (Prag). 



(Fortsetzung. 1 ) 



Hedysarum candidum Freyn et Sint. nov. spec. sectionis IL 

 Gainotion Bunge, ubi sensu Florae Orientalis vel in grege §.3 collocanda 

 inter „Multicaulia, vexillo carinarn aequante, plus minus 

 hirto", vel ad Criniferas adnumeranda. 



FJoribus exceptis undique adpressi ssime argenteum, vix 

 sericeura, caulibus (e collo indurato?) adsceudentibus a medio ramosis, 

 stipulis basi tantum conuatis, eaeterimi lanceolato-bilobis; foliis 

 petiolatis 2—3 jugis (rarneis 1-jugis), foliolis conspicue petiolatis 

 roajusculis rernotis, crassiusculis, late ellipticis, obtusis breviter 

 mucronatis; peduueulis folio sublongioribus; racemis oblongis, 

 densis; pedicellis calyce breviter bracteato niulto brevioribus, 

 calycis corollae purpureae dimidium .subaequante laciniis 

 elongato-triangularibus, acuminatis, tubo sublongioribus; carina alis 

 sublongiore, vexillo extus sparsim hirto subbreviore; ovario longe- 

 lineari sparsim hirto; legumine . . . 2|. Exeunte Junio. 



Armenia turcica. Erzinghau: in declivibus ad Euphratem 

 prope Sürek die 30. junii 1889 leg. Sintenis (Exsicc. 1072). 



Dimensiones. Caulis (ex unico specimine a me viso) sub- 

 pedali; folia majora cum petiolo 10—11 cm. longa et usque 6 lata; 

 foliola majora usque 3*5 longa et 2*5 lata, calyx centimetrum lougus, 

 corolla 2 cm. longa, 0-9—1 -0 lata. 



Species pulcherrima, foliolis maximis inter affines perinsignis, 

 sed legumine infauste ignoto et tunc quoad gregem incerta. Ob 

 hirsutie vexilli inter species orientales tantum cum Hedysaro Aucheri 

 Boiss.. H. leucodado Boiss. et H. Basinerl Boiss. indumento etiam 

 cano insignibus comparandum. Differt nostra ab H. Aucheri foliolis 

 maximis (nee parvis 7 millimetralibus), peduueulis folium parum (nee 

 multum) superantibus, racemis densis (nee laxis), corolla purpurea 

 (nee lutescente), et probabile legumine; a H. leucodado foliolis 

 minimis approximatis donato, insuper racemis densis (nee laxis), 

 calycis laciniis elongatis, acutissimis (nee triangularibus tubo bre- 

 vioribus), ovario hirto (uec adpresse cano); a H. Basineri foliolis 

 maximis latis (nee elliptico linearibus) obtusis (nee aeutiusculis) supra 

 etiam canis (nee virentibus) et probabile leguminibus — ab Om- 

 nibus iusuper foliolis paueijugis. 



Onobrychis miniata Stev. var. alpina Freyn. A typo 

 differt caulibus e rhizomate indurato humillimis saepe brevissimis 

 caespitosis. Iudumentum, foliola, flores parvi et vexillum carina 

 eximie longior omnino typi. 2|. Julio. 



l ) Vergl. Nr. 2, S. 46. 



