we wu 
8 ARKIV FOR BOTANIK. BAND 4. N:o 14. 
Blepharodontem autem inter Cynanchoideas-Asclepiadeas-Asclepiadinas enu- 
meravit. Jam in Die Asclepiadaceen des Regnellschen Herbars (1900) 
indicavi he genera tria valde affinia esse. Quam opinionem confirmarunt 
species, que mihi postea innotuerunt. Quoad gynostegium (retinaculum, 
caudiculas polliniaque) bene congruunt omnia. exceptis Blepharodonte lineari 
DECAISNE et Bl. amplifloro FOURNIER, in quibus caudicule parti superiori 
retinaculi insertze sunt. Note e squamis corone sumpt: vix sufficiunt 
ad tribus constituendas. Optime evoluta est corona in Blepharodonte, 
squamis + cymbiformibus, parte interiore tubo stamineo alte adnatis; 
in Barjonia pars exterior melius evoluta est, interior + reducta; in Ne- 
phradenia autem pars exterior est parva (in N. acerosa DECAISNE corona 
minima est, vix ulla). —  Erectze (herbs, suffrutices v. frutices) sunt 
Barjonia. foliis subsessilibus, vulgo latis et inflorescentiis (partialibus) 
vulgo contractis (pedunculo brevi) gaudens, et Nephradenia. foliis angustis, 
linearibus v. filiformibus et inflorescentiis laxis, bitloris (pedunculo elon- 
gato) predita. Blepharodontis sp. sepissime sunt volubiles (excepto Bl. 
lineari), foliis vulgo pro rata longepetiolatis et latis. inflorescentiis laxis 
et floribus majusculis. 
Blepharodon linearis DECAISNE, quam speciem ad Nephradeniam im- 
merito transtulerunt BENTHAM & HOOKER, cum B. amplifloro FOURNIER 
forsan melius formet genus proprium. [Ctr. MarwE, Die Asclepiadaceen 
des Regnellschen Herbars (1900). p. 89]. — Bl. neriifolius DECAISNE, etiam 
ad Nephradeniam ab auctoribus ssepe relatus, mihi tantum e descriptione 
et specimine incompleto notus est. Jam habitu et inflorescentia multi- 
flora ab hoc genere recedit ; ulterius ad specimina meliora est examinandus. 
B. laxa MALME spec. nov. 
Mabel; cigs At 
Herba perennis glaberrima, 40—60 cm. alta, radice in- 
crassata, lignosa; caulis erectus, simplex, teres, internodiis 
intermediis usque 12 cm. longis, infimis et summis breviori- 
bus. Folia opposita, in parte dimidia inferiore caulis rudi- 
mentaria v. minutissima et caduca, in parte superiore bene 
evoluta, subsessilia, e basi cordata v. subhastato-cordata (sinu 
brevi apertissimoque), vulgo 0,1—1.5 cm. lata sensim angu- 
stata v. sublinearia, 5—8 cm., rarius usque 12 cm. longa, 
acuminata, anguste cartilagineo-marginata, subtus + glauce- 
scentia, pinnatinervia, nervo primario subtus prominente, 
secundariis numerosis, sat inconspicuis. Inflorescentie ad 
folia + bene evoluta extraaxillares, suboppositze, biflore v. 
rarius triflore; pedunculus gracilis, 10—15 mm., rarius usque 
20 mm. longus; pedicelli cum pedunculo zquilongi, filiformes. 
Calyeis lobi ovato-triangulares, circiter 2,5 mm. longi, 1,8—2 
mm. lati, subacuti, glaberrimi, anguste subhyalino-marginati; 
glandule calycine nullae. Corolle viridi-lutex, post florationem 
sordide purpurascentis tubus late campanulatus, lobos calyeis 
paullulum superans, extus glaber, introrsum sub fauce in 
striis 5 brevibarbatus; lobi erecto-patentes, carnosi, subtriangu- 
