C l i m a Lappokiae. lv 



Sed haec ipsa latern magis declivia efTiciunt , ut plantaj 

 adscendentes nusquam tam certos terminos inter se 

 observent, saepe etiam lapidibus et terris delabentibus 

 ad loca inferiora trahuntur; et de caetero haec latera 

 prapruptiora magis vel minus calida evadunt pro situ 

 velad meridiem vel ad septentrionem vergente. Onmia 

 haec evitantur in latere sveci.co, et itaque tabulam 

 annexam feci praecipue ad observationes ii: Lapponia 

 tornensi factas. 



(hic Tabula conferenda). 



Accedit ratio prorsus singularis, vegetationem in 

 summis alpibus moderans, eaque in nivis per aesta- 

 tem aliquando remanentis vi destructiva iri vegetatio- 

 nemsitaest. Per se patet, non omnes aestates in alpibus 

 aequecalidas esseet nivem aeque solvemes; ubiveronix 

 sub frigida.vel potius pluviosa quadani aestate insoluta 

 permanet, vegerabilia omnia funditus destruuntur. 

 Hoc quidem nobis percnnspicuum fuit in alpibus Lu- 

 lensibus anno i8<>7; frigida enim aestas anni 1806 ni- 

 vem non solutam per totos campos alpium reliquit, 

 et hos campos insequente aestate post solutam nivem 

 vidimus adeo devastatos , ut nonnisi reliquize planta- 

 rum destructarum superstites fuerint, tristi et fuscoco- 

 lore terram obducentes. Ipsi Lappones tristemhancrem 

 animadverterunt. Huic malo praecipue obnoxiae sunt 

 omnes plantae fruticulosae, uti Andromedac, Azaleae 

 et ipsum Empetrum; quae igitur haud crescere pos- 

 sunt in locis, ubi nix quavis aestate haud adeo solvi- 

 tur, ut terra quodammodo exsiccetur. Juncos 

 et varia quoque gramina caespitosa hac occasione mi- 

 rum in modum destructa vidimus. Nullae vero plan- 

 tae in his campis citius reveniunt quam Ranunculus 

 ^lacialis et nivalis , Saxifraga nivalis et steUaris et 

 oppositifolia ; et itaque propius ad limitem nivalem 

 accedere possunt quam caeterae omnes. Si omnino ve- 

 getabilia quaedam sunt, quae nive perennanti haud de- 

 struuntur: praecipue ea sunt Lichenes et Polytricha; 

 inprimis Pehideam croceam in locis nive devastetis 

 frequentem vidimus. Lichenes umbilicati et nonnulli 

 imbricati ex. gr. L. stygius , certo vivi persistunt 

 in lapidibus haud quavis aestate nive cienuda ! is; 

 et sic ultimam certe vegetationem ia terra ultima 

 constituunt! 



