Regiones Lapponuk. XXXIII 



nec non e Laistriisk usque supra Adolphstrom; sed in 

 media parte hujus Lapporiia^ nonnisi e Hne superiore 

 laeus Hornafvan ad /ineiii snperiorem lacus Ilytfetrask 

 extenditur. Pinus in Lapponia Umensi fere soia inde 

 a Gautstrask usque afl lociun Petsigerk procedit, (isque 

 locus ob defectum Pini finis pinorum in lingva verna- 

 cula dictus est). Ante Pinos crescere desinit Carex 

 globu/aris, et in niagis uieridionalibus Prunella vuU 

 garis. In hac regione cito nobis obveniunt Pedicu- 

 laris lapponica per sylvas undique dispersa, Viola 

 biflora et Talictram alpinum ad ripas lluviorum, Sa- 

 lix lanata et Tussilago frigida ad margines paludum 

 fontiumque, nec non Ha/iunculus lapponicus. Cul- 

 tura Hordei ibi vix succedit, ita ut coloni ibi sint pau- 

 perimi. Temperiem terrae i°,8 thermom. centrigr. 

 ad Risnas Lapponiae umensis reperi. Betula frondescit 

 inde a solstitio aestivo. Lacus et flumina raajora hujus 

 regionis circiler 1000 pedes parisin. supra mare ele* 

 vata sunt. 



Regio subalpina Betulam adhuc alit, caeteris ar- 

 boribus sylvestribus destituta. Finem ejus superiorem 

 ponimus ubi Betula orgyalem altitudinem haud attin- 

 git. Populus tremula et Prunus Padus ante Betu- 

 lam desistunt, sed Sorbus Aucuparia fere eundem ii- 

 mitem attingit. Betula intra Lapponiam semper longe 

 altius versus alpes adscendit quam Pinus et Abies; 

 ideoque haec regio longe magis determinata magisque 

 conspicua est quam prsecedens; tamen in mappa geo- 

 graphica difficillime exaratur, quia betula in partem 

 montosam adscendens, montes omnes vario modo cir- 

 cumcingit et convalles omnes minores penetrat. Non 

 sine aliquo dubio limitem ejus superiorem poninms 

 ad Sjeckakoski Utsjokensem, ad Kautokeino Finmar- 

 kiae, ad Naimaka et Tornetrask, ad lacum interme- 

 dium Lulensem , ad lacum Tarrajaur parceci&e Quick- 

 jock e. s. p. Prope lacum Bartauri et Iiibnitsjaur Lap- 

 ponise Pitensis nec non Juckt - trask et Bjorkvatnet 

 Lapponiae Umensis sola Betula provenit. Betula ibi 

 ante finem Junii vix frondescit. Est regio sieca Lichene 

 rangiferino quam maxime obtecta, monticulis ro- 

 tundis arenosis consita sine ullis petris. Montes majo- 

 res interdum obveniunt ex alpium jugo quasi proce- 

 dentes et sylvis accedentes , qui lapponibus semper 

 VallivarQ s. Vulleketje dicuniur. Hic iocis sicciori- 



v 



G 



