xxx 1NTR0DUCTI0. 



alpes sita sit, sed quia fere alpina tum altitudine a« 

 vegetatione est. Datur vero regio altera lapponiae, 

 quae re vera subtus alpes sita est idque ad latus nor- 

 vegicum jugi alpini, quam infra alpes locatam dici- 

 mus; et sic ortae sunt deuouiinationes: plantae in- 

 fra alpes crtscentes , plantae infra-alpinae et denique 

 eLiam inferalpinae; quae nomina nobis percommocia 

 visa sunt, et ut haec nobiscum accipiant lectores, op- 

 tamus. Varias illas Zonas seu regiones Lapponiae ac- 

 curatius describere juvat. 



Limitem naturalem Lapponiae emcere videtur 

 catena montium sylvaticorum, circiter 500 ped. pa- 

 ris. altorum, qui 5. - 8« miliaria svec. a sinu bott- 

 nico distant. Hi montes toti sylva abiegna consiti 

 eunt, nec vertice denudato unquam distinguuntur; 

 neqae montes ulli subalpini infra illam catenam 

 existunt. Incipiunt infra lacum Kemitrask, proce- 

 dunt ad Torneam superiorem et Ofver-Calix, dein 

 circa Edefors districtus Lulensis visi suut, et deni- 

 que ad lacum Tafvelsjon districtus umensis proce- 

 dunt. Hanc catenam montium vix superant Calla 

 pclustris , Myrica Gale, T^eronica officinalis, 

 Chrysanthemum Levchanthemum , Festuca elatior 

 (quae F. pratensis Smith Engl. bot. 25. t. 1592. ;, 

 Carex stellulata etc. , quae plantae proprie vix lap- 

 ponicae appellari possunt. Betula ibi frondescit ini- 

 tio mensis Junii. 



Lapponia sylvatiea inferior ubi non tantum 

 Abies verum etiam Trifolium pratense , LysijJia- 

 chia thyrsiflora , Convallaria majalis (ad ripas 

 fluviorum), NympJiasa alba laete crescunt. Heic 

 nonnullae plantae subalpinae crescere incipiunt uti 

 Tofjeldia horealis et Serratula alpina. Limes 

 guperior hujus districtus positus esse videtur ad So- 

 dankyla Lapponiae Kemensis, inter Kengis et Muo- 

 nioniska Lapponiae Tornensis, ad JockmockLapponiae 

 Lulensis et ad Faltrask Lapponiae Umensis. 



Lapponia sylvatica superior plantas supra enu- 

 meratas desiderat, sed sylvis abietum adhuc undi- 

 que gaudet. Ubi Abies in locis apricis crescere desi- 

 nit, ibi limitemsuper. hujus regionis positum esse cre- 

 dimus. Terminus autem abietis in LapponiaKemensi, 

 Tornensi nec non Pitensi perconspicuus esse reperi- 

 tur, quia terra ibi planior est et convallibus pro- 



