DIANDRIA. 5 



clicelli flornm erecti , stricti, rachidi fere ad- 



pressi. Calycis lacini«x valdcinrrjquales, lineares 



vel potius subulatnc, longae ita ut duo longiore» 



capsnlam fere superant. 



T^. maritima: caulis purpura-cens, semper ubi- 



que magis teres , saepe quod ad maximarn lon- 



gitudinemglabriusculus vel pubescentia breviori 



tectus, satis altus quidem sed graeilior et magis 



ilexuosus. Folia dilute Vel pallide viridia, ma- 



gis glabrata, costa et venis prominentioribus; 



serraturis profundis, crebris valde acuminatis et 



fiursum vel apicem folii spectantibus; apice 



multo longius acumininata et producta. Ple- 



rumque ad apicem ramificatur caulis, et plures 



spicas usque ad 6 et 5 profert, et in axillis mul- 



tos babet fasciculos foliosos vel ramulos. Spicoe. 



magis pedunculatae vel supra foliosum caulem 



elevatse, sublaxae et flexuosae, breviores et flo- 



ribus sparsioribus et magis vagis compositae. 



Pedunculi spicarum semper insigniterpubescei?- 



tes. Bracteae calycibus breviores. Pedicelli flo- 



rum tenues, vagi, patentes. Calycis lacinias sub- 



sequales, lanceolatae, capsula multo breviores. 



Corollae multo minores et tota spica florens te- 



nuior. Capsula majuscula, semine Canabis 



major, inilata. Sit itaque diflerentia specifica: 



/^. maritima: foliis ternis oppositisve lanceola- 



tis longe acuminatis profunde dupplicato-serra- 



tis cauleque subpubescentibus, calycibus subse- 



qualibus capsula brevioribus- 



6. VEKONICA serpy U ifolia: racemo terminali sub- 



spicato, foliis ovatis crenatis, caule adscendente. 



V. serpyllifolia Linn. svec. n. 16. lappon. n. 6. 



GmeJ. sibir. 3. p. 223. Oed. Fl. dan. t. 492. 



'Fngl. bot. 1^. t. 1075. bona. Krock. sites. 



p. 15. t. 4. B. fruct. Olavs. it. island. p-944* 



Michaux amer. 1. p. 4. Liglitf. scot. p. 73. 



Flor. Kamtschatk. in Arct. Zool. p. 194. 



Landtfaeroens. — Georgiiflor. b&ikal. p. 195. 



Hab. locis humidis ad vias etc. per partem sylvati- 



cam Lapponiarum omnium rarius; nec altius ad- 



acendit quam ad Idivuoma Lapponioe Enonteken- 



sis et Pelkola kemensi*. In inferalpinis Nordlan- 



diae passim provenit. 



