io DIANDIUA. 



pus glaberrimus apice semper rectus. Corolla albida 

 striis flavescentibus prsecipue in calcare, quae striae 

 sub exsiccatione purpurascentes evadunt. Calcar 

 semper versus labium inferius recurvum. Sub fauce 

 adest macula ilavo-barbata , quae apud var. /5. abit in 

 maculas duas loborum labii inferiorisilavassimulque 

 lobi a se invicem crena separantur, hae vero notae 

 haud semper evidentes sunt nec limites admittunt, 

 unde certus persuasus sum, quocl V .flavescens tan- 

 tum varietas levis est P. alpince. Nec nomen flave- 

 scens satis conveniens est, cumxorolla omnino alba 

 reperitur exceptis maculis flavicantibus villosis. Cap- 

 sula in ambabus rostrata vel acnminata. 

 15. PINGUICULA vulgaris: nectario subulato rectiu- 

 sculo longitudino petaii. 

 P. vulgaris Linn. svec. n. 25. lappon. n. 11. Oecl. 

 fl. dan. t. 93. Lightf. scot. p. 76. Zoega 

 island. — L^auclt faeroens. — Gmel. sib. 

 5. p. 225. Georgii flor. baikcd. p. 195. 

 /S. tenuior : fiore minore, scapo superne magis 

 villoso. 

 P. villosa Griinn.fl m non>. n. 641? 

 Hab. iocis uligino^ii, per universam Lapponiam ubi- 

 que copiose, etiam in alpibus quamquam parcius. 

 /3. in alpibus locis spongiosis sphagno abundanti- 

 bus parcius. 

 14. PINGUICULA villosa: nectario aciculari recto pe- 

 talo longiore, scapo villoso apice nutante. 

 P. villosa Linn. svec. n. 27. lappon. n. 13. t. 12. 

 f. 2. Georgii it. sibir. 1. p. 92. et 195. Flor. 

 dan. 6. tab. 1021. bona. 

 Hab. in Lapponia sylvatica et subsylvatica juxta 

 paludes ubi Sphagnum luxurians tumulos format, 

 quibus inhabitat fere ubique copiose. Lecta est in 

 paroecia Jockmock ad Vuollerim et Storbacken, in 

 Enontekis media, in Enare ad Kamajoensuu, nec 

 non ad Varanger Finmarkiae orientalis. 

 Magis serotina est quam P. vulgaris. 

 Praecedentire vera valde affinis, attamen abunde 

 diversa. Planta valde tenuis est et praecedenle mul- 

 toties tenerior. Folia subrotunda utrinque rotun- 

 data , semper parva nunquam longitudinem trium 

 linearum excedentia, valde concava et paterseformia 

 ob margines undique inflexos. Scapus setiformis, re- 



