TRIANDRIA. &i 



Phl. alpinum Linn. svec. n. 57. lapp. n. 25. 



Zoega island. — Flor. dan. t. 213. Smitk 



brit. 1, p. 69. ScJirad. germ. 1. p. 134. 



Hab. locis graminosis fertilioribus in alpium lateri- 



bus et radicibus per universam Lapponiam usque 



ad Nordcap ubique frequenter; ut etiam in pra- 



tis etc. lapponiarum omnium sylvestrium et sub- 



alpinarum vulgaris. In Vesterbottnia jamdudum 



provenit. 



Spica crassior quam in praecedente idque ob 

 magnitudinem insigniorem glumarum. Aristae lon- 

 giores insignes fuscae, unde color totius spicae fu- 

 scescens. Vaginae superiores subinflatae. Spica vero 

 ssepe sat longa et omnino cylindrica evadit. 

 JLngL bot. 3. t. 519. huic parum convenit, 



ALOPECURUS. 



Gen. plant. ed. Schreb. n. 102. 



55. ALOPECURUS pratensis /3. alpestris: culmo 

 erecto glabro, spica cylindracea obtusa , gluniis 

 calycinis ciliatis basi connatis acutis , foliis lae- 

 vissimis. 

 Varietas A. pratensis Linn. svec. n. 49« 

 Hab. in alpium Lulensium lateribus inferioribus ra- 

 rissime. A me tantum lectus est in valle alpina 

 humida irrigata Spatjem-vaggi dicta a Quickjock 

 haud longe remota. 



Memorabile onmino est, quod demum in alpi- 



bus varietatis forma occurrit hoc gramen, cum A. 



pratensis vulgaris nullibi in Lapponia visus est. Pri- 



ffium itaque credidi hoc gramen alpinum varietatem 



sequentis speciei esse, sed omnes partes fructirica- 



nis cum A. pratensi conveniunt; nec ullam aliam 



diversitatem reperire potui quam folia laevissima, 



spica magis colorata et florescentia magis serotina. 



36. ALOPECURUS geniculatus: culmo adscendente 



geniculato, spica sublobata cylindraceo - atte- 



nuata, glumis calycinis subliberis obtusis; 



A. genfcnlatua Linn. svec. n. 60. lapppn. n. 57. 



Leers Jierb. p. 16. t. 2. f. 7. EngL tot. •■]. 



t. i£. V. Sclirad. /Jor. gerjn. 1. p. »75« 



Zoegaisland. — G-mel. sib.r. j.-p. 83 ; 5* 



Lig/itf. scoi. p. 92. La/idtjaeroc/u, — 



