DECANDHIA. 115 



2io. SAXIFRAGA oppositifolia: foliis coriaceis cilia- 

 ti- ^}>positis ovatis imbricatis planiusculity caule 

 calyceque glabro, flore terminali semisupero. 

 S. Oppositifolia J.inn. svec. n. 569. lappon. n. 179. 

 t. 2. F. 1. Sternb. saxifr. p. 56. Olavs. it. 

 island. p. 433« Landt fceroens. — Plripps 

 it. sp, _». — JLightf. scot. p. 222. Gmel. 



sibir. 4« p. 16*8. Geargii //. baikal.-p. 215. 

 Herba facie Sedi. Mart. spitzberg, c. 5. t. F. f. C. 

 Hab. locis ab aqua nivali irrigatis proecipue saltuosis 

 per totum alpium jugum et omne3 alpes mariti- 

 mas usque ad summa cacumina vulgatissime; ut 

 etiam in petris maritimis et rupibus inferalpinis 

 passim; de csetero extra summas alpes haud visa, 

 nisi in monte Snirrak Lapponiae Lulensis parcius. 



• Foliaomnia sunt ciliata: ciliis eglandulosis s. ca- 

 pitulo Lerminali orbatis, subulatis seu extenuatis, ri- 

 gidis ; suprema in pedunculo alterna saepius sunt. 

 Caulis interdum pilosiusculus ob cilia foliorum de- 

 currentia: de caetero glaberrimus. Petala haud raro 

 satis angusta et lanceolata. Pistilla calyce semper 

 longiora. Rami autem semper nniilori. Apex folio- 

 rum semper incrassatns, triangularis et quoda?n- 

 modo retusus, (sine ciliis) et in medio puncto unico 

 perforatus; quae quidem structura in S. biflora mi- 

 nus manifesta, in S. retusa insignior. Ad margi- 

 nem foliorum S. caesiie adest series tota punctorum 

 perforatorum et nonnisi basis plana ciliata , unde 

 afflnitas harum tum inter se tum S. cotylecloni de- 

 nionstratur. 



Haec quasi media est inter S. bifloram et retu- 

 sam tum respectu figurae foliorum ac ronstructionis 

 iioris. Neque S. biflora nec S. retusa in Lapponia 

 crescit. Saxifraga biflora satis differt caule calyce- 

 que villoso, foliis tenuibus : ciliis sive nullis sive 

 mollibus et capitulo gianduloso instructis. 



fiu. SAXIFRAGA nivalis: foliis obovatis truncatis 



crenati& subsessilibus , scapo nudo, floribus ag- 



gregatis semisuperis, petalis calycem sequan» 



tibus. 



S. nivalis Linn. svec. n. 563. lapp. n. 176. t. 2, 



f. 5. 6. Ensl. but. 440. IViUden. spec. 2. 



p. 045. Lightf. scot. p. 221. Cianz groen- 



H 



