no DECANDRIA. 



Magriitudine et facie externa admodum varians 

 est; vivli speciinina quae S. granu/atam fere supera- 

 bant. Seniper admodum caespitesa est, caudice mul- 

 tifariam eese dividente et foliis scmarrosis praeterito- 

 runi annorum turgescente. Folia e basi dneari sur- 

 sum dilatantur et Hnduntur in lacihias ianceolatas, 

 obtusiusculas , parum a se invicem divergentes; de 

 caetero glabriuscula , subtrinervia. Scapi nascuntur 

 singuli ex unaquaque rosula foliosa, subnudi vel 

 uno aiterove foliolo tri&do ornati. Flores semper 

 erecti, semisuperi. Petala oblonga, obtusa vel apice 

 rotundata, laciniis calycinis duplo longiora, plerum- 

 que alba, sed in ipsis alpibus haud parum iiavescen- 

 tia. Stigmata clavata in stylis patentibna elevata, 

 lacinias calycinas plusquam duplo superantia. 



■3. corrugata tantum est a solo aipino simulque 

 maiitimo. 



y.' caulibus decumbentibus foliosis ultra spitha- 

 mani longis gaudet, quibus inter lapides serpit. De 

 caetero nihil a vulgari differt nec limites inter utram- 

 que dantur; neque aliam S. hypnoidem in Lappo- 

 nia legi unquam aut ibi lectam vidi; 



Engl. bot. 12. t. 794. ad nostrani plantam qui- 

 dem pertinere videtur, tamen minus convenit quam 

 fig. F/or. norveg. — Nec F/or. dan. 8« t. 1588» con- 

 venientissima. Optimae omnium figurse nostrae 

 plantae itaque exstant in Flor. norveg. 



D I A N T H U S. 



Cen. plam. ed. Schreb. n. 770. Gcertn. de fruct. 2. p. 227. 



tab. 129. 



221. DIANTHUS superbus: floribus dtsjunctis pani- 



culatis, squamis calycinis brevissimis acumina- 



tis , petalis barbatis multipartito- fimbriatis , fo- 



liis obtusiusculis. 



D. superbus Linn. suec. 2. n. 333. TViJ/den. spec. 



2. p. 679. JEL dan. 4. t. 573. FaUas it. sib. 2.. 



p. 569. 



D. plumarius Gunner. norP. 552. PaUas it. sibir. 



o- P- o-l- • 

 D. petalia multifidis Finn. /app. n. 170. 



Norvegis Fjaer - ne/liks (i. e. littoralis Dianthus). 



