DECANDRIA. 155 



milltim est dubium; itemque quod etiam crescit in 

 alpibus .Zuropae meridionalis ex Hcrbario Burseri 

 patet. Ideoque oinnia supra adlata synonyma pro 

 veris habeo. Folia plerumque ptinctis fusds rnbenl, 

 Iiaud vero semper; et sine iis plerumque in alpibus 

 helvetitis occurrere videtur. Catilis pleruinque pro- 

 pe radicem geniculo dellectitur, qui interdum adeo 

 longus ut fere totus decumbens evadit. Caulis sem- 

 per solitarius e radice annua natus; sed interdum 

 mox ramificat. Flores in ramis cymae ciivergenti- 

 bus sessilos sunt. Petala angusta sublinearia et calyce 

 parum longiora , unde flores satis inconspicui, flava. 

 £.4». SEDUM villosum: foliio teretiusculis oblongis 

 pedunculisque viscoso -pilosis , petalis obtusi- 

 usculis ovatis. Pahl symb. 2. p. 52. 



S. villoeum L.inn. spec. plant. p. 620. SmitJi brit. 

 Q. p. 488- Flor.dan. t. 24« Zoega island. — 

 LigJitf. scot. p. 237. Landt faeroens. — 

 ilab. in saxis ad littora maris Nordlandiae meridiona- 



lis rarius. A me lectum in peninsula Oneset 



sinus Saltensis frequenter. 



Flores magnitudine, colore et tota facie ita 

 Saxifraga? oppositifolia? siiuillimi, ut primo in- 

 tuitu pro iis habui. Petula plusquam calyce duplo 

 longiora, satis lata, obtusiuscula, violaceo- purpu- 

 rea. Calyci9 quoque foliola obtusiuscula. Germina 

 per se obtusa, et e latere exteriore gtylum emittentia. 

 Omnes flores longius*cule pedunculati; pedunculis 

 aphyllis. Folia superiora caullna planiuscula sunt, 

 sed stolonum radicaliuni omnino teretia. Cattlis so- 

 litarhis et simplex, ad basin gemmis foliosis stipatus, 

 unde radix perennis esse videtur. 



O X A L I S. 



Cen, plant. ed. Schreb. n. 794. Gcertn. de fruct. 2. p. 152. 



tab. 113. 



242. OXALIS Acetosella: scapo unifloro, foliis terna- 

 tis obcordatis pilosis , radice squamoso-articu- 

 lata. Smith brit. 2. p. 49*» Fngl. bot. 11. t. 762. 

 Linn. svec. n. 406. lapp. n. 194. Michaux 

 amer. 2. p. 38- Lightf. scot. p. 237. Cranz 

 groenland. — Falk russ. topogr. 2. p. 181 • 

 Hab. in sylvaticis sterilibus inferalpinis Nordlandioe 

 meridionalis ubique frequenter, unde usque in 



