MONOECIA. £51 



Hab. ad fluvios aliasqne aquas locrs humidis o:cul- 

 tioribus per parteni sylvaticam omniuiii Lappo- 

 niarum svec. vulgatissime; per partem subsylva- 

 ticam parcius occurrit et ibi prcecipue locis humi- 

 dioribus in ?• abit, quod etiam iit in locis inferal- 

 pinis per omnem Nordlandiam ubique frequenter 

 et Finmarkiam intimam usque ad Kistrand Pors- 

 angrioe et exitum fluminis Tana. Est inter frigo- 

 ris impatientiores arbores cum Pado mox supra 

 Pinum desistens. 



In Norrlandia svecica , ubi crescit locis montanis 

 siccioribus, folia habet valde incana et pubescentia, 

 simulque accuminata; sed quo magis septentrionem 

 versus procedit, eo magis in humidioribus descen- 

 dit et viridior glabriorque evadit, adeo ut in Lappo- 

 nia plerumque eodem soio occurrit ac Alnus ghiti- 

 nosa apud nos et tam viridis est ut observatorem 

 fere decipit. Sunt vero folia sub prima infantia sem- 

 per pubescentia praecipue quoad petiolos et venas, 

 multum tenuiora et molliora; nunquam retusa. 

 Venae foliorum fere magis rubicundae in var. lappo- 

 nica virescenti, quam in vulgari glauca. Hsec varie- 

 tas virescens axillis venarum nudis certe distingui- 

 tur ab j1. viridi Villars. 



U R T I C A. 



Gen. plant. ed. Schreb. n. 3422. Gcertn. defruct. 2. p. 183. 



tab. 1.19. 



462. URTICA urens: foliis oppositis ovalibus nervosis 

 profunde serratis, racemis glomeratis petiolo 

 brevioribus. 

 U. urens Linn. svec. n. 362. lappon. n. 575. 

 fingl. bot. 13. t. 1256. Lightf. scot. p. 578« 

 Olavs. it. island. p. 455. Gmel. sibir. 5. 

 p. 30. n. i8- 

 Hab. in cultis Lapponiarum omnium pas3im usque 

 ad regiones subalpinas. 

 465. URTICA dioica : foliis oppositis cordatis serratis, 

 racemis dioicis glomeratis petiolo longioribus. 

 U. dioica Linn. svec. n. 363. lappon. n. 574. 

 Engl. bob. 25. t. 1750. Lightf. scot. p. 573. 

 Olavs. it. islancl. p. 455. Michaux amer. 2. 

 p. 179. Landc fceroens. — Georgii fl. 



