s^e ; DIOECIA. 



grossincatum seorsim magn. nat. — d. idem cum 

 particula rachidis msgn. 4pl° auctum. 

 432. SALIX phylicifolia: germihibus pedicellatis gla- 

 bris subulatis, foliis oblongis undulato- serra- 

 tis glabris subtns glaucescentibus. 

 S. phylicifolia Linn. svec. n. 330. lappon.n. 351. 

 tab. 3« fig» d. Smith brit. 5. p. 1049- Flor. 

 clan. 6. t. 1052. Engl. bot. 2.Q. t. 1958« &e- 

 orgiifl. baikal. p. 256? 

 Icon tab. nostr. XVII. fig. 2. 

 Hab. in locis humidiusculis umbrosis regionis sylva- 

 ticae et inferalpinae omnium Lapponiarum fre- 

 quenter. 



Hujus nullam scio difFerentiam essentialiorem 

 quam longitudinem capsulamm utpote pollicem di- 

 midium attingentem. Capsulae adeo elongatae sunt 

 ut corniculatae vel rostratae dici merentur, nec du- 

 bito quin haec omnium Salicum svecicarum maxime 

 macrocarpa sit. Folia sub incauta exsiccatione om: i- 

 no nigrescunt. Pedunculi amentorum breves sunt 

 foliolis minoribus capsula vix longioribus. Ramuli 

 tenelli et rachides petiolique semper pubescunt. — 

 Figura citata in Etigl. bot. satis convenit, quam- 

 quam germina multo magis elongata sunt in speci- 

 minibus lapponicis. Nec germina sericea ullo modo 

 agnosco. 



Explicatio iconis: a. particula rachidis cum 

 duobus germinibus grossificatis niagn. nat. — - 

 b. unum germen magn. quadruplo aucta. 

 435. SALIX majalis: geiminibus subpedicellatis gla- 

 bris elongatis, amentis sessilibus ebracteatis, 

 foliis oblongis undato-serratis subtus glaucis. 

 Hab. in pratis subhumidis et ad ripas fluminum per 

 Lapponiam sylvaticam ubique frequenter. 



Fruticeta plusquam orgyalia laetis-umae vel fla- 

 vescentis coloris constituit. Ramnli et folia sempe» 

 glaberrimi, satis nitidi nec unquam nigrescente^. 

 Ob hunc laetiorem habitum eam diu pro varietate 

 procera S. arbusculce habui. Omnium afnnium 

 Salicum maxime praecox est, utpote, quae amenta 

 prorsus sessilia et ebracteata gerit eaque niedio men- 

 sis Julii 1810. semina undique dejicientia ubi S. ni- 



fricans vix defiorata fuit. Germina prorsus gla- 

 errima. 



