DIOECIA. 271 



f f geriiiinibua villosis. 

 434-* SALIX versifolia: ^erminibus subpedicellatis 

 pilosiusculis, stylo elongato , amenti folioli3 

 lanceolatis, foliis oblongis oblique acuminati* 

 integerrimis pilosiusculis. 

 Icon tab. nostr. XVIII. fig. 2. 

 Hab. in unica palude Suddiksmyran dicta propetem- 

 plunl Lvcksele Lapponrae Umensis copiose. 



Quodammodo intermedia est inter S. limosam 



et 6\ myrtilloidem: piioris villositatem et formani 



germinis habet; posteiiori." vero est statura fruticuli, 



textura foliorum etc. Inter utramque etiam crescen- 



tem eam inveni, ut omnino earum proles hybrida 



esse potest. Ad 6". myrtffioiden onmino propius 



accedit, tamen nnn porest non abunde differre: 



amento foliolis ruinoribus sublanceolatis stipato, 



germinibus brevius pediceflatis piiosis , stylo elon- 



gato, foliis oblungis basi por.ius eloi.gata quam sub- 



cordata, apice acuminata subconduplicata simulque 



obliqua. Tnm ob hanc obliquitatem tum ob folia 



amenti et inferiora ramorum angusta eam versifo- 



liam dixa. In varia aetate varium quoque habitum 



gerit utpote fiorens S. limosa? .simillhna ; fructificans 



vero S. myrtiUoiden adeo refert ut tentatus fui eam 



pro ejus varietate pilis S. limosce larvata habere. 



Non tantum folia adulta villositatem splendentem 



exuit , verum etiam gemiina onmino calvescunt, et 



nonnisi stylo elongato a S. myrtilloidis distingvuntur. 



Explicatio ico/iis: a. ramus^um amento femi- 



neo semimaturo foliolis tantum minoribus fulcrato. 



b. particula rachidis cum duobus germinibus clupplo 



auctis. c. germen defroratum magn. 4 : pl° auctum. 



435. SALIX nigricans: germinibus iiibpedicellatis 



villosis elongatis, foliis oblongis undato- serra- 



tis subtus incanis. 



S nigricans Smith brit. 3. p. 1047. 



S. phylicifolia 3. Linn.svec. n.8S°» lappon. n. 550. 



tab. 8- fig. c. 1 tor. dan. 0. t. 1055. 

 Icon tab. nostr. XVII. ng. 5. 

 Hab. locis sicciusculis umbrosis' per partem sylvati- 

 cam, subalpinam et inferalpinam totius Lappo- 

 n^ae usque ad Kistrand Finmarkiae frequenter. 

 Vix ullum mihi superest dubium, quin haec 

 omnino confluit cum S. pkylicifolia\ ita enim folia 



