4 — ERICACEAE. — FAMILIE 82. 



schimmelmyceliën, zoog. mycorrhizen. Men vindt n.1. bij deze planten de 

 bijzonder wijde opperhuidscellen van den wortel gevuld met kluwens schim- 

 meldraden, die onderling ook door draden verbonden zijn en tevens door 

 enkele draden samenhangen met myceliumdraden in den bodem. Men noemt 

 ze hier endotrophe mycorrhizen, in tegenstelling met de ectotrophe, die bij 

 andere planten (zie Deel II, blz. 3) voorkomen. 



Wat de beteekenis is van deze schimmels, is nog niet geheel bekend. 

 Sommigen meenen, dat het protoplasma, dat die schimmeldraden bereid 

 hebben, door de planten wordt opgenomen, zoodat zij alleen aan de 

 planten, waarin zij leven, ten goede zouden komen. Zij zouden dus dein 

 den humus aanwezige voedingsstoffen geschikt maken voor de planten, 

 waarin zij leven. Anderen meenen , dat zij het zijn , die aan de planten 

 het water en de zouten toevoeren, daar er geen of weinig wortelharen 

 aanwezig zijn. Zeker schijnt het uit proefnemingen te zijn gebleken, dat 

 de planten zonder die mycorrhizen niet kunnen leven (zie ook bij Monotropa). 



Bij tal van andere bosch- en heideplanten, zooals Empetraceae, Orchi- 

 daceae en vele andere, zijn ook dergelijke endotrophe mycorrhizen aange- 

 troffen. 



Tabel tot het determineer en der geslachten der Ericaceae. 



A. Kruidachtige planten. Vruchtbeginsel bovenstandig. Doosvrucht 4-5-hokkig. 



a. Planten met groene, glanzende bladen. Helmknopjes gescheiden, ieder aan den 

 top met een opening openspringend. 



aa. Geen onderstandige schijf. Stuifmeelkorrels in hoopjes van 4 samenhangend. 



Pirola blz. 5. 

 bb. Een onderstandige, 10-deelige schijf. Stuifmeelkorrels afzonderlijk. Bloemen 

 in een naar eene zijde gekeerden tros. Kroonbladen groenachtig. 



Ramischia blz. 9. 



b. Planten zonder groene, slechts met schubachtige bladen. Helmhokjes boven ver- 

 bonden, met een halvemaanvormige spleet openspringend. Stuifmeelkorrels afzon- 

 derlijk Monotropa blz. 10. 



B. Heesters, kleinere of grootere. 



a. Vruchtbeginsel onderstandig. Vrucht bes- of steenvruchtachtig. Vaccinium blz. 12. 



b. Vruchtbeginsel bovenstandig. 



aa. Helmknopjes met 2 spitse aanhangsels. Meeldraden 8 of 10. 



aaa. Bladen vlak, lederachtig. Meeldraden 10. Kelk 5-spletig. Bloemkroon 

 klokvormig tot bolrond, 5-spletig. Doosvrucht 5-hokkig. 



Andromeda blz. 18. 

 bbb. Bladen smal, min of meer naaldvormig. Bloemkroon vergroeidbladig. 

 Meeldraden 8. Doosvrucht 4-hokkig. 



a. Kelk 4-spletig, bloemkroonachtig. Bloemkroon diep 4-spletig, korter 

 dan de kelk. Doosvrucht tegenover de tusschenschotten opensprin- 

 gend, de kleppen van de tusschenschotten loslatend. 



Calluua blz. 19. 

 />. Kelk 4-bladig of 4-spletig. Bloemkroon langer dan de kelk, 4-tandig. 

 Doosvrucht door middendeeling der hokjes openspringend, de tus- 

 schenschotten dus op het midden der kleppen staand. 



Erica blz. 22. 



bb. Helmknopjes zonder aanhangsels. Meeldraden 10 of 5. Bladen elliptisch tot 



spils eirond-wigvormig, aan den voet gaaf, verder scherp gezaagd. Bloemen 



wit, in rechtopstaande trossen Clethra blz. 24. 



Voorkomen der Ericaceae. Zijn Calluna en de Ericasoorten echte heide- 

 planten , de meerderheid der andere soorten zijn op meer beschaduwde en 

 meer vochtige plaatsen aangewezen. Vaccinium Myrtillus en V. Vitis idaea 

 groeien op droge plaatsen in bosschen, de Pirolasoorten , Ramischia en 

 Monotropa groeien ook in bosschen, doch meest op meer vochtige plaatsen, 



