FAMILIE 82. 



- ER1CACEAE. 



de eerste ook veel in duinvalleien. Eindelijk zijn Vaecinium uliginosum, 

 V. Oxycoccus, V. macrocarpon en Andromeda polifolia echte veenplanten. 



1. Pirola ') Trn. Wintergroen. 



Bloemen regelmatig. Kelk blijvend, bijna tot aan den voet 5-deelig. 

 Kroonbladen 5. Meeldraden 10, in 2 rijen staand. Stamper 1 met boven- 

 standig vruchtbeginsel, draadvormigen stijl, zelden zonder stijl, met 5- 

 lobbigen stempel. Vrucht een 5-hokkige, bijna bolronde, hoekige doosvrucht, 

 die met 5 kleppen openspringt. De kleppen blijven boven en beneden 

 verbonden en dragen de tusschenschotten op hun midden. Kiem van het 

 zaad zeer klein, zonder zaadlobben, zonder dat in het pluimpje reeds stengel 

 en blad te onderscheiden zijn. 



Bloemen wit, rosé of geelachtig, alleenstaand of in schermen of lang- 

 gesteelde trossen. 



Bladen meestal van verscheiden achtereenvolgende jaren aanwezig, alleen 

 aan den voet van den stengel tot rosetten opeengehoopt, het adernet aan 

 de bovenzijde meer uitstekend, soms in kransen. 



Bladen gesteeld, gaafrandig of getand. 



Kruidachtige, onbehaarde planten met dunnen, verlengden, horizontalen 

 wortelstok. 



Biologische bijzonderheden. De Pirolasoorten hebben voor hunnen groei 

 een humusrijken bodem absoluut noodig. Zij leven in de resten van de 

 vorige vegetatie en voeden zich waar- 

 schijnlijk ook met den humus (faculta- 

 tieve saprophyten). 



De helmknopjes hebben in de bloem- 

 knoppen nog een geheel anderen stand 

 dan later. Zij zijn aan den helmdraad 

 slechts in een punt bevestigd en hangen 

 eerst aan de buitenzijde van dien draad 

 neer. Later duikelen zij om dat punt 

 om, zoodat het breedste einde, dat eerst 

 naar den top der bloem was gericht, nu 

 naar den voet komt te staan en het 

 smalle deel, dat 2 poriën bezit, voor 

 ieder der hokjes 1 , naar den top gekeerd wordt. Het stuifmeel is tot 

 hoopjes van 4 korrels vereenigd. De stempels zijn zeer kleverig. 



De stelen der bloemen blijven na den bloei naar^beneden gekromd en 

 de spleten in de vrucht komen aan den voet van deze. Dit is gunstig 

 voor de verspreiding der zaden , maar er is zoo groot gevaar, dat er water 

 in de vrucht komt. Dit wordt belet, doordat de spleten zich bij regen- 

 achtig weer sluiten (fig. 1). 



De zaden zijn zeer licht en worden daardoor gemakkelijk door den wind 

 over groote afstanden verspreid. 



Volksnamen. Op Terschelling worden de soorten van dit geslacht parel- 

 bloem genoemd. 



Fig. 1. 



Doosvruchten van Pirola. 



/. bij droog weer, 2. bij regenweer. 



!) verkleinwoord van het Latijnsche pirus: peer en slaat op de overeenkomst in vorm 

 en in glans der bladen met die van den pereboom. 



