10 



— ERICACEAE. — 



FAMILIE 82. 



Ramischia secunda 

 Fig. 10. 

 1. een deel der kroonbladen en 

 meeldraden weggesneden, 2. de- 

 zelfde bloem maar door het ophef- 

 fen van een kroonblad is het tot 

 zoolang daardoor vastgehouden 

 helmknopje omgevallen en laat 

 stuifmeel vallen. 



Biologische bijzonderheden. De helmknopjes lijken bij deze soort wel wat op strooi- 

 bussen en worden door S-vormig gekromde en als een veer gespannen helmdraden ge- 

 dragen en door de aangedrukte kroonbladen in dien stand 

 gehouden (fig. 10, 1). Zoo gauw echter insecten in de 

 klokvormige bloemkroon dringen en daarbij de kroonbladen 

 verschuiven, strekken zich de tot nu toe gespannen ge- 

 houden S-vormige helmdraden recht , de strooibussen vallen 

 nu om met de gaten naar beneden gericht en strooien hun 

 stuifmeel op het insectenlichaam (fig. 10, 2). Bij het be- 

 zoek in een volgende bloem gaat dit op den stempel van 

 deze over Heeft er geen insectenbezoek plaats, dan strekken 

 zich toch ten slotte de helmdraden, drukken de kroon- 

 bladen uiteen en steken uit de bloem. De helmknopjes 

 vallen nu van zelf om en het uitvallende stuifmeel valt uit 

 hooger staande bloemen op de stempels van lager staande 

 uit dezelfde bloeiwijze. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 in geheel Europa in bosschen voor en is bij ons alleen te Hummelo (kasteel Enghuizen) 

 gevonden. 



3. Moiiótropa ] ) L. 



M. Hypopitys-) L. Stof zaad (fig. 11). 



Deze plant heeft vleezige, dikke, veelvoudig vertakte wortels en een 

 vleezigen, onvertakten, geelwitten, rechtopstaanden stengel, die bij het 

 drogen bruin of zwart wordt en vooral beneden vrij dicht met rechtop- 

 staande, eirond-langwerpige schubben bezet is. 



De bloemen vormen een dichten, knikkenden, eenzijdigen tros, die na 

 den bloei los wordt en zich opricht. De bloemen 

 zijn bijna regelmatig, kort gesteeld, geelachtig-wit en 

 rieken niet onaangenaam. De topbloem is 5-, de 

 zijbloemen zijn 4-tallig. De schutbladen zijn bijna 

 ruitvormig of omgekeerd eirond. De kelk is gekleurd, 

 4-5-bladig met lijnvormige blaadjes en blijft na den 

 bloei verdroogd zitten. De bloemkroon is 4-5-bladig, 

 klokvormig, de kroonbladen zijn getand, aan den 

 voet bultig, bijna gespoord, zij zijn samenneigend. 

 De meeldraden zijn 8-10 in getal en staan in 2 kran- 

 sen. Het vruchtbeginsel is bovenstandig, draagt een 

 rechten, trechtervormigen stijl en deze een ronden, 

 4-5-lobbigen, gelen stempel (fig. 11). De vrucht is 

 een eironde, veelzadige, onvolkomen 4-5-hokkige 

 doosvrucht, die met 4-5 kleppen openspringt. De kleppen dragen in het 

 midden de slechts beneden met de middenzuil verbonden tusschenschotten. 

 Voor ieder hokje van de vrucht zitten 2 klieren. Aan de kiem is geen 

 scheiding in stengel en blad waar te nemen , zij bestaat slechts uit eenige 

 cellen. 4- 10-25 cM. Juni— Augustus. 



De plant ziet er uit als een Orobanchesoort, maar is van dit geslacht 

 dadelijk te onderscheiden door de regelmatige bloemen. 

 Men onderscheidt 2 vormen: 



*. glabra 6 ) Bernh. (M. hypoxya 4 ) Spr., M. hypophégea") Wallr.). Plant 

 kaal. Kleur zuiver wit. Doosvrucht meer rondachtig met verheven puntjes. 



Monotropa Hypopitys 

 Fig. 11. 



') van monos: alleen en tropos: levenswijze, om den eenzamen stand in bosschen. 

 -) Hypopitys = onder dennen groeiend. :; ) glabra = onbehaard. ') hypoxya = 



onder beuken groeiend. 5j hypophegea = onder beuken groeiend. 



