FAMILIE 82. 



EKICACEAE. 



19 



Andromeda polifolia 



Fig. 20. 



Vruchtbeginsel met 

 honigklier en 2 meel- 

 draden. 



De hokjes zijn veelzadig met bruine zaden. fr. 1,5-3 dM. Mei, Juni, 

 zelden in den Herfst weer. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen vallen nog al sterk op door de 

 gekleurde kelken, bloemkronen en bloemstelen. De opening 



der bloem is slechts l 1 ._■ inM wijd. De binnenzijde der 

 bloem en de meeldraden zijn met haren bezet, die den 

 honig aan den voet van het vruchtbeginsel beschutten en 

 ook het uitvallen van stuifmeel uit het klokje verhinderen. 



Aan den ingang der bloem staat de kleverige stempel. 

 Daaronder staan de helmknopjes, die zich weder aan den 

 top openen (fig. 20), om den stijl. De bestuiving heeft 

 als bij de Vaccinium-soorten plaats. Blijft insectenbezoek 

 uit, dan kan door neervallen van het stuifmeel de stempel- 

 rand er wat van ontvangen , dus is spontane zelfbestuiving mogelijk. 



Het rolblad, bij Empetrum beschreven, vindt men ook hier, al is de 

 oprolling niet volledig. Aangezien de onderzijde vele huidmondjes bezit, 

 vooral naar den rand toe, moet het oprollen wel dienen om het water van 

 de huidmondjes weg te houden, trouwens de ondervlakte is ook met een 

 waslaag bekleed. Voor planten, die in een zoo vochtige atmosfeer staan, 

 is dit ook wel noodig. Hoe droger de plant staat en hoe meer wind er is, 

 des te sterker zijn echter de bladen omgerold, dus dient het omrollen 

 ook om overmatige verdamping tegen te gaan. De bladen zijn altijd groen, 

 met een dikke opperhuid. Dit laatste zal wel in verband staan met het in 

 groenen toestand overwinteren der bladen. 



Ook bij deze soort komen weer dergelijke veranderingen door Exobasidium 

 Vaccinii voor, als bij Vaccinium Vitis idaea zijn beschreven. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa, 

 vooral in hoogveen en op vochtigen, diluvialen zandgrond voor en is bij 

 ons vrij algemeen. 



6. Callüna l ) Salisb. 



C. vulgaris-; Salisb. (Erica vulgaris L.). Struikheide (fig. 21). 



Dit heestertje is kaal of iets kort behaard, sterk vertakt en heeft een 

 roodbruinen, gladden, liggenden of opstijgenden 

 stengel met tal van opgerichte, roodachtige, sterk 

 bebladerde takken. De bladen zijn klein, staan 

 tegenover elkaar, zijn lijn-lancetvormig en staan 

 dakpansgewijze opeengedrongen in 4 rijen (fig. 21). 

 Zij zijn zittend , aan den voet in 2 priemvormige 

 oortjes verlengd (fig. 21) en blijvend. 



De bloemen zijn klein, kortgesteeld , knikkend 

 en zitten aan de einden der takken (die zich echter 

 later meest daarboven verlengen) en vormen een 

 naar eene zijde gekeerden tros. Soms komen er 

 2 zijbloemen uit de oksels der schutblaadjes. De 

 kelk is gekleurd, met 4 langwerpige, vliezige slip- 

 pen (fig. 21), de bloemkroon is half zoo lang als 

 de kelk (fig. 21), klokvormig, 4-slippig en verdroogt later, zij is rosé, zelden 



Calluna vulgaris 

 Fig. 21. 



') van het Grieksche callunoo: reinigen, omdat van de plant bezems worden gemaakt. 

 -) vulgaris = gewoon. 



2* 



