FAMILIE 82. 



— ERICAO.U.. 



23 



Erica Tetralix 

 Fig. 24. 



b. Helmknopjes in de bloemkroon Ingesloten, op de rugzijde aan de helmdraden be- 

 vestigd. Bloemen roodviolet, in kransen staand en verlengde trossen vormend. 

 Bloemkroon 5-7 mM lang. Stijl weinig uitstekend K. eiuerea blz. 24. 



E. Tetralix ') L. Dopheide (fig. 24). 



Deze plant is een rechtopstaande, vertakte, dicht bebladerde heester. 

 De stengel is bruin gekleurd, de jonge takken zijn 

 bruinrood, met fijne witte viltharen en enkele klier- 

 haren bekleed. De bladen staan in kransen van 

 4(-3) , zijn lijnvormig-langwerpig tot lijnvormig, 4 

 mM lang, iets afstaand, zij hebben een naar beneden 

 omgerolden rand, zijn van boven fijn behaard (fig- 

 24) en aan den rand stijf harig gewimperd door 

 eenige klierharen en dragen zelden in de oksels 

 bundels van bladen (verkorte takjes). 



De bloemen zijn vrij groot, kort gesteeld, rosé 

 en staan 5-12 bijeen in eindelingsche, schermvor- 

 mige hoofdjes. De bloemstelen zijn korter dan de 

 bloemen. De schutbladen komen in vorm en be- 

 haring met den kelk overeen, 2 zitten dicht tegen den kelk, een is er wat 

 van verwijderd. De kelk draagt lancetvormige, stijf klierharig bewimperde 

 slippen en is 4 a 5 maal zoo kort als de bloemkroon. De laatste is kroes- 

 vormig (5-7 mM lang) met 4 korte, eironde, omgeslagen tanden (fig. 24). 

 De meeldraden zijn ingesloten, de helmknopjes hebben 2 hoorntjes aan 

 den voet (fig. 24). De stijl steekt eenigszins uit de bloem en draagt een 

 knopvormigen stempel. De doosvrucht is behaard en springt met 4 kleppen 

 open. % 1,5-4,5 dM. Juni— Herfst. 



Biologische bijzonderheden. De bouw der bladen is als bij Calluna, doch 

 op vochtige plaatsen zijn zij minder opgerold. 



Wat de levensvoorwaarden betreft, geldt voor deze plant hetzelfde, als 

 bij Calluna is opgegeven, doch waar beide samen voorkomen, kiest de 

 dopheide gewoonlijk de meer vochtige plaatsen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West- en 

 Midden-Europa voor en is in ons land in heidestreken, op diluvialen zand- 

 grond en in duinpannen algemeen. 



Volksnamen. De namen heide , dopheide en 

 bezemheide worden algemeen gebruikt. In Fries- 

 land en het Oostelijk deel van Noord-Brabant 

 spreekt men van fijne heide, op Terschelling van 

 kikkerbloem , in Noord-Limburg van zevenklappers. 



E. carnea-) L. Vleeschkleurige dopheide (tig. 25). 



Dit heestertje is onbehaard. De stengels zijn bochtig, uit- 

 gespreid liggend met opstijgende takken. De bladen staan in 

 kransen van 4, zijn 6-9 mM lang, lijn-naaldvormig, met een 

 groeve van onderen, onbehaard, scherp van rand, overwin- 

 terend (hg. 25). 



De bloemen zijn rosé of vleeschkleurig, knikkend en staan 

 in korte, eenzijdige trossen met korte bloemsteeltjes. De kelk 

 heeft lancetvormige, onbehaarde slippen en is - ;! maal zoolang als de bloemkroon. De 

 laatste is eirond-buisvormig (4-5 mM) met rechtopstaande, stompe lobben (fig. 25). De 

 helmknopjes steken geheel, de stijl steekt slechts weinig uit. De doosvrucht is onbehaard. 



Erica carnea 

 Fig. 25. 



i) Tetralix = vierzadig. 



-) carnea = vleeschkleurig. 



