I \MlUi; 83. — PRIMULACEAE. — 27 



Bladen tegenoverstaand of verspreid, eirond of bijna cirkelrond, gaaf- 

 randig. Planten onbehaard. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn bij goed weer opgericht, 

 bij regen en des nachts zijn de stelen gekromd en staan de bloemen naar 

 beneden gekeerd, zoodat het stuifmeel goed tegen regen beschut is. Trouwens 

 de bloemen sluiten zich ook. 



De bloemen bieden aan de insecten alleen stuifmeel en zijn homogaam. 

 Aan de helmdraden zitten gelede en knotsvormig ver- 

 dikte haren , welke volgens sommigen dienen om de **f~\jt 

 bezoekende insecten in de gelegenheid te stellen , om 'M lf~\ 

 er zich aan vast te klemmen , volgens anderen echter hL/Z^%,J. : J 

 om door de bezoekers te worden uitgezogen (fig. 28). T " J$|f"*^feL 



In de bloemen is de stijl naar eene zijde gebogen S/ ^^^^T 

 en tusschen 2 der meeldraden doorgestoken. Zoo kan \K J 



in het begin van den bloeitijd geen stuifmeel op den V_/1 



stempel komen, doch kleine insecten, die over den 

 zoom der bloemkroon komen om aan de haren der Fig - 28> 



, , , , ... , Bloem van Ana.nallis 



meeldraden te snoepen, kunnen kruising teweegbren- arvensis. 



gen. De bloem opent en sluit zich periodiek en wel k , kt ; lk ; bk . b|oemkroi " ] ■ hk 



<* r r helmknopjes, st stempel. 



sluit zij zich zoo, dat zich de schotelvormig uitge- 

 spreide zoom in vouwen legt, die zich over elkaar schuiven. Sluit zich de 

 bloem ten tweeden male, dan komen de helmknopjes in aanraking met het 

 naar binnen gevouwen deel der bloemkroon en daaraan gaat iets stuifmeel 

 kleven. Dit stuifmeel is op den volgenden dag aan de binnenzijde der 

 bloemkroon nog te zien, als de zoom zich weer heeft uitgespreid. Nu sluit 

 zich des avonds de bloem weer ten derden male, doch opent zich nu niet 

 weer, maar valt gesloten af en daarbij is het onvermijdelijk, dat de stempel 

 langs den binnenwand der bloemkroon strijkt en dan met het daaraan vast- 

 gekleefde stuifmeel in aanraking komt, zoodat zelfbestuiving plaats heeft. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Anagallis. 



A. Bladen zittend, eirond tot langwerpig-eirond. Bloemstelen omstreeks even lang als de 

 bladen. Kelkslippen iets korter dan de bloemkroon A. arvensis blz. 27. 



B. Bladen gesteeld, rond-eirond. Stengel teer, draadvormig. Kelk slechts ' ;! a ' 4 maal 

 zoo lang als de bloemkroon A. tenella blz. 28. 



A. arvensis') L. (A. phoenicea -) Fl. B. S.). Gu ie hel heil (fig. 29). 



De plant is onbehaard. Uit den penwortel komt een vierkante, uitge- 

 spreid vertakte stengel. De bladen zijn tegenoverstaand , zelden in kransen 

 van 3, zittend, eirond tot langwerpig-eirond, van onderen met zwarte 

 puntjes, met 3-5 nerven. 



De bloemen staan alleen in de bladoksels, dus tegenover elkaar, op 

 draadvormige stelen. Deze zijn omstreeks zoo lang als de bladen en ten 

 slotte haakvormig teruggekromd. De kelkslippen zijn lancetvormig, toege- 

 spitst, vliezig gerand, iets korter dan de bloemkroon en de vrucht. De 

 bloemkroon is menierood, soms vleeschkleurig (fl. carneis), vrij klein, ster- 

 vormig, met 5-deeligen zoom, de slippen zijn fijn gekarteld of klierachtig 

 behaard. De helmdraden zijn aan den voet aan de bloemkroon verbonden. 

 De doosvrucht is bolrond, omstreeks zoo lang als de kelk en springt met 

 een deksel open. O en OO. 7-15 cM. Mei— Herfst. 



') arvensis = veld. -) phoenicea — purperrood. 



