FAMILIE 83. 



PRIMULACEAE. — 



41 



smalle pluim vormen. De bloemstelen zijn ten slotte rechtop-afstaand, zij 

 zijn van de plaats af, waar het /eer kleine lancetvormige schutblaadje zit r 

 naar boven gekeerd. De kelk (fig. 46) is ten deele met het vruchtbeginsel 

 vergroeid, is klokvormig, met 5-spletigen zoom. 

 De kelkslippen zijn driehoekig, spits. De bloem- 

 kroon is wit met gele keel, klein (3 mM in 

 middellijn), bijna stervormig, met korte buis en 

 een keel, voorzien van 5 schubben, die afwis- 

 selen met 5 uitgerande slippen, zij is weinig 

 langer dan de kelk. Die schubben worden öf 

 als staminodiën (onontwikkelde meeldraden) öf 

 als een rudimentaire bijkroon beschouwd. De 

 meeldraden zijn op de bloemkroonbuis ingeplant. 

 De doosvrucht is bolrond (fig. 46), in den kelk 

 opgesloten en opent zich aan den top met 5 

 kleppen. Er zijn veel, aan de rugzijde vlakke 

 zaden. 4- 5-45 cM. Juli— Herfst. 



Biologische bijzonderheden. De kroonbuis is slechts 1 ' 2 mM diep. Aan 

 den voet van het vruchtbeginsel bevindt zich een ring, die naar analogie 

 met zulk een ring in andere bloemen honig zou moeten afscheiden , doch 

 dit is hier niet het geval. 



Insectenbezoek is in de trouwens weinig opvallende bloemen bijna niet 

 waargenomen. Zelfbestuiving heeft echter onvermijdelijk plaats, daar de 

 helmknopjes even hoog staan als de stempel. Zij zijn er in het begin van 

 den bloei nog wel van verwijderd, maar buigen zich later naar binnen, zoodat 

 de naar binnen opengaande knopjes zich dan tegen den stempel leggen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op vochtige plaatsen en op veenachtigen grond, echter vaak op zilten 

 grond voor en is bij ons vrij algemeen. 



Samolus Valerandi 

 Fig. 46. 



De wortelstok 



8. Glaux 1 ) Tm. 



G. maritima -) L M e 1 k k r u i d (fig. 47). 



Deze plant is lichtgroen , eenigszins vleezig en onbehaard 

 is roodachtig en vormt lange uitloopers. De stengel 

 is lang, meest aan den voet vertakt, met rechtop- 

 staande of uitgespreide takken , die even als de 

 stengel dicht bebladerd zijn. De bladen zijn klein, 

 tegenoverstaand, doch in het midden der bloeiende 

 takken verspreid staand, zij zijn langwerpig-lancet- 

 vormig (fig. 47) tot bijna spatelvormig-elliptisch , 

 zitten met versmalden voet en zijn stomp, doch 

 de hoogere iets spits, zij zijn gaafrandig. 



De bloemen (fig. 47) zijn klein, alleenstaand, 

 okselstandig, zittend en vormen lange, bebladerde 

 aren. De kelk is klokvormig, lichtrose, aan de 

 exemplaren met kortere meeldraden donkerder van 

 kleur. Hij heeft 5 eironde, stompe slippen. De bloemkroon ontbreekt 



Glaux maritima 

 Fig. 47. 



De 



') waarschijnlijk een verbastering van het Grieksche galax: melkkruid, om het melksap, 

 dat de plant bevat. In verband hiermede werd zij volgens de leer der signatura rerum ge- 

 bruikt, om melkafscheiding te bevorderen. -) maritima = zee. 



