FAMILIE 84. 



- PLÜMBAOINACEAE. - 



45 





Statice Limonium 

 Fig. 49. 



B. Bladen bochtig o! liervormig-vindeelig met ronde lobben, blauwgroen. Takken der 

 bloeiwijze gevleugeld. Schutbladen, althans het buitenste vliezig, het binnenste leer- 

 achtig s. Tboutnl blz. 45. 



s. Limonium 1 ) L. Lamsooren (fig. 49). 



De plant is onbehaard. Uit den dikken wortelstok komt een vvortelroset 

 van groote, langwerpig-omgekeerd eironde tot langwerpig-lancetvormige, 

 stekelpuntige , onbehaarde bladen (fig. 49), die 

 alle in den steel versmald en stijf, lederachtig, 

 zelfs eenigszins vleezig zijn. Uit het midden van 

 elk roset verheft zich een krachtige, rechtop- 

 staande, ronde bloemstengel, die naar boven 

 tuilvotmig vertakt is, met ten slotte uitstaande 

 takken, die alle in een schicht uitloopen van 

 dicht opeengedrongen , naar eene zijde gekeerde 

 bloemen, ledere bloem is door 3 schutblaadjes 

 (fig. 49) omhuld, waarvan het buitenste eirond- 

 langwerpig, spits, groen, smal witvliezig gerand 

 is, terwijl de binnenste breeder en vliezig zijn. 

 De kelk is schuin ingeplant met blauwen rand 

 en 5-10 eironde, spitse tanden. De bloemkroon 

 is blauw-violet met holle, afgeronde kroonbladen. 

 Meeldraden zijn er 5 en er is een stamper. IL. 2-5 dM. Augustus. 



Biologische bijzonderheden. De bloem wordt door den kelk bijeengehouden 

 als bij Armeria en aan den voet wordt honig afgescheiden. De helmknopjes 

 steken eerst 1 a 2 mM uit de bloemen en nadat ze verwelkt zijn, komen 

 de stijlen er uit, zoodat dus bij insectenbezoek kruisbestuiving zal plaats 

 hebben. Spontane zelfbestuiving kan ook geschieden door stuifmeel, dat 

 uit de helmknopjes op de kroonbladen valt, daar blijft liggen en als de 

 bloemen door den wind heen en weer buigen, op de stempels kan komen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 aan zeedijken en op schorren voor en is bij ons vrij algemeen. Zij schijnt 

 in Zeeland wel als groente te worden gebruikt. 



Volksnamen. Behalve de naam lamsooren , worden de namen limoen- 

 kruid (West-Friesland, Zeeland), blauwe strandbloem (Texel), schaapsoor 

 (Walcheren) en zeebloemen (Overflakkee) gebruikt. 



S. Thouini -) Viv. Thouin's lamsooren. 



Deze plant is kruidachtig, blauwgroen. De stengel is aangedrukt behaard. De bladen 

 staan in een vvortelroset, zijn bochtig of liervormig vindeelig met ronde lobben en kort 

 gewimperden rand. 



De takken der bloeiwijze zijn gevleugeld, aan den voet der takken in lancetvormige, 

 stompe uitsteeksels uitloopend. De vleugels der takken zijn netvormig geaderd, van den 

 voet naar den top sterk verbreed en onder de schijnaren tot driehoekige aanhangsels ver- 

 lengd, die even lang zijn als de bloemen. De aartjes zijn 2-3 in korte, eenzijdige schijn- 

 aren vereenigd. Van de schutbladen zijn althans de onderste vliezig, schildvormig, het 

 binnenste is veel grooter, groen, lederachtig, op den rug dubbel geplooid met 2 kielen, 

 die onder den 3-lobbigen, vliezigen top in, 2 harde, teruggebogen, ongelijke tanden uit- 

 loopen. De kelk is wit of blauw, recht ingeplant, trechtervormig met witten, diep 5-lob- 

 bigen zoom, die even lang is als de buis. Tusschen de lobben zitten borstels. De bloem- 

 kroon is geel en bestaat uit 5 beneden verbonden kroonbladen. ©. 3-4 dM. Juli, Augustus. 



') Limonium = weideplant. 



-) Naar A. Thouin, professor te Parijs f 1824. 



