66 



ASCLEPIADACEAE. — 



FAMILIE 88. 



zal het hier niet beschreven worden, daar de er toe behoorende planten bijna 

 niet in ons land voorkomen en zeker niet inheemsch mogen worden genoemd. 



Tabel tot het determineeren der geslachten der Asclepiadaceae. 



A. Bloemkroon 5-deelig , stervormig. Aanhangsels aan de rugzijde der helmdraden een 

 5-10 lobbigen, vleezigen ring vormend. Stuifmeelklompjes buikig, onder hun versmalde 

 punt opgehangen. Stempel met een kort puntje. Vruchtjes met opgezwollen voet , 

 kegelvormig, glad Vincetóxicum blz. 66. 



B. Bloemkroon 5-deelig, met teruggeslagen slippen. Aanhangsels aan de rugzijde der 

 meeldraden den vorm van kapjes hebbend, in wier holte zich een hoornvormig gekromd 

 uitsteeksel bevindt, dat over den stempel ligt. Stuifmeelklompjes aan hun versmalde 

 punt opgehangen. Stempel zonder puntje, platgedrukt. VrHchtjes zachtstekelig. 



Asclepias blz. 66. 



1. Yincetóxicnm l ) Mnch. 



V. officinale-J Mnch. (Cynanchum-) Vincetóxicum R. Br.) Engbloem (fig. 76). 



Deze plant heeft een kruipenden wortelstok. De stengel is rechtopstaand, bij groote 

 exemplaren boven vaak windend. Hij is tusschen de middelste en hoogere bladparen een- 



rijig behaard, meest zonder, zeldzamer met bebladerde takken. 

 De bladen zijn tegenoverstaand, kortgesteeld, toegespitst, gaaf- 

 randig, aan den rand en van onderen op de nerven kort be- 

 haard, de onderste hartvormig, de middelste hartvormig-eirond 

 of met hartvormigen voet langwerpig, de bovenste langwerpig- 

 lancetvormig. 



De bloemen zijn vrij klein en staan in langgesteelde scher- 

 men of pluimen naast de bladoksels. De kelk is eenbladig 

 met 5 lancetvormige, spitse slippen, die even lang als of 

 korter zijn dan de buis der bloemkroon. De bloemkroon is 

 kaal, wit of roodachtig, buiten aan den voet groen- of geel- 

 achtig, stervormig met 5 uitgespreide, ovale slippen. De 

 vruchten zijn lancet-kegelvormige, kale, lang toegespitste koker- 

 vruchten (fig. 76). y.. 3-12 dM. Mei— Augustus, soms nog 

 later. 

 De plant is zeer vergiftig. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 

 geheel Europa op steenachtige, ongecultiveerde plaatsen voor. Bij ons is zij echter alleen 



in Gaasterland, op den Sint-Pietersberg en bij Sint-Geer- 

 truid gevonden. 



Vincetóxicum officinale 

 Fig. 76. 



9 



Asclepias 4 ) L. 



(A. syriaca i; ) L). Z ij d e p 1 a n t 



Asclepias cornuti 

 Fig. 77. 



A. cornüti ) Dcsne. 

 (hg. 77). 



Deze plant heeft een ver voortkruipenden wortelstok en 

 een rechtopstaanden stengel, zonder bebladerde takken, 

 die boven, evenals de stelen der bijschermen, grijs kort 

 behaard is. De bladen zijn groot, meest tegenoverstaand, 

 kort gesteeld, elliptisch, stompachtig met een stekelpunt, 

 van onderen grijsviltig, met tal van zijnerven, die over- 

 dwars evenwijdig zijn. 



De bloemen staan schijnbaar in gesteelde schermen en 

 pluimen naast de bladoksels. Deze bloeiwijzen zijn veel- 

 bloemig en korter dan de bladen. De bloemkroon is 



] ) van vincere: overwinnen en toxicum: vergif, dus tegengif. -) officinale = ge- 



neeskrachtig. '■'•) van kynos: hond en anchoo: wurgen. De plant is vergiftig en werd 



gebruikt om honden te vergiftigen. ') Naar den God Asclepios of Aesculapius, den 



god der geneeskunde. 5 ) cornuti = hoornvormig. i; ) syriaca = Syrisch. Deze 



naam ontstond, doordat bij vergissing Apocynum Syriacum synoniem met deze soort werd 

 beschouwd. A. Syriacum is echter dezelfde plant als de Oostersche Calotropis procera. 



