72 — CONVOLVULACEAE. — FAMILIE 89. 



naar links en drukt zijn iets verdikt ondereinde in den bodem. Het andere 

 draadvormige einde groeit naar boven, aan den top nog door kiemwit 

 en zaadhuid omgeven. Het middenstuk van den draad groeit nu snel, 

 de zaadhuid valt af, de top is bloot en nu groeit hij verder door de 

 reservestoffen , die nog in het knotsvormige deel onder den grond zitten. 

 Eindelijk verdroogt ook dit en sterft af. Heeft intusschen de stengeltop, 

 die voortdurend in een cirkel ronddraait, een steunsel in den vorm van een 

 anderen plantenstengel gevonden, dan heeft hij er zich spiraalvormig in 

 2-3 windingen omheen gewonden. Is dat niet gebeurd, dan valt hij op den 

 grond, blijft daar echter nog wel 4 a 5 weken levenskrachtig en mocht hij 

 dan nog een plantentakje aanraken, dan gebeurt nog hetzelfde, wat boven 

 is beschreven, zoo niet, dan sterft het kiemplantje. 



Na het maken der 2-3 spiraalwindingen om den stengel der andere plant 

 laat de stengeltop weer los van de onderlaag, groeit verder en beweegt 

 zich weer in een cirkel tot een nieuw steunsel is aangeraakt, waar weer 

 hetzelfde gebeurt enz. 



Merkwaardig is vooral daarbij, dat de Cuscuta's doode steunsels zooveel 

 mogelijk vermijden. 



Zoowel als de stengels zich om doode als om levende steunsels hebben 

 gewonden, ontstaan op de aanrakingsvlakte zuigwratten. Deze worden op 

 doode lichamen vlakker, tot zuigschijfjes, doch op levende groeit uit het 

 midden van iedere wrat een bundel cellen, die in de onderlaag naar binnen 

 groeit, dus in het levende weefsel en daar als zuigcellen werken, waardoor 

 het voedsel uit de cellen der plant wordt gehaald. 



De Cuscuta-soorten zijn dus echte parasieten. Haar uiterlijk duidt dit 

 ook wel aan. Het ontbreken van bladgroen, de schubvormige bladen wijzen 

 er op, dat zij geen voedsel uit de lucht kunnen opnemen. Uit den bodem 

 kunnen zij het evenmin, want zoo spoedig de zuigcellen zijn ontstaan op 

 de eerste aanrakingsplaats, sterft het geheel, dat zich daarachter uitstrekt, 

 af en is dus de plant niet eens meer in den bodem bevestigd. 



Ten slotte strekken zich de woekerplanten als een netwerk van draden 

 uit over de planten, waarop zij woekeren. 



Wat de bloemen betreft, wordt de honig door 5 zich over het vrucht- 

 beginsel samenneigende schubben tegen regen beschut. Meeldraden en 

 stempels zijn te gelijk rijp, de meeldraden zijn langer. Komt er insecten- 

 bezoek, dan is kruisbestuiving daardoor begunstigd, dat stempels en helm- 

 knopjes door de bezoekers meest met verschillende zijden hunner slurven 

 aangeraakt worden. Blijft echter insectenbezoek uit, dan heeft er allicht 

 spontane zelfbestuiving plaats door neervallend stuifmeel. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Cuscuta. 



A. Stijlen langer dan het vruchtbeginsel. Buis der bloemkroon door de samenneigende 

 schubben gesloten, even lang als de zoom C. EpiUiymum blz. 73. 



B. Stijlen even lang als of korter dan het vruchtbeginsel. Schubben der bloemkroonbuis 

 aangedrukt. 



ö. Stengel vertakt. Buis der bloemkroon even lang als de zoom. C. europaea blz. 73- 

 b. Stengel weinig vertakt. Buis der bloemkroon dubbel zoo lang als de zoom. 



C. epilinum blz. 74. 



Volksnamen. De namen warkruid, wargaren en duivelsnaaigaren worden 



veel gebruikt. In Twente en den Gelderschen Achterhoek heet de plant 

 zijde, in Zeeuwsch-Vlaanderen schurfte en rui. 



