104 — BORAGINACEAE. — FAMILIE 92. 



Biologische bijzonderheid. Eerst is de kroonbuis slechts 2 mM lang, zoo- 

 dat de stempel, die op een bijna 3 mM langen stijl staat, hooger ligt dan 

 de helmknopjes, die in het bovenste deel der buis zitten. Nu is de bloem 

 dus op kruisbestuiving aangewezen (dan zijn de bloemen geel). Later groeit 

 de kroonbuis in de lengte en komen daardoor helmknopjes en stempel op 

 dezelfde hoogte te liggen , zoodat nu spontane zelfbestuiving kan plaats 

 hebben. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in geheel Europa 

 op droge, zandige plaatsen voor en is bij ons vrij algemeen. De var. 3. is 

 vrij zeldzaam, y. zeldzaam en 8. alleen bij Sassenheim, Clinge en Hulst 

 gevonden. 



M. hispida 1 ) Schldl. (M. collina-) Ehrh., M. stricta : ) FI. B. S.). Ruw 

 vergeet-m ij -nietje (fig. 129). 

 Bij deze soort is de stengel dun, slap, rechtopstaand of opstijgend, meest 

 vertakt, evenals de bladen kort ruw behaard. Hij 

 is teerder dan bij M. intermedia en slapper dan bij 

 M. arenaria. De bladen zijn langwerpig, stomp, 

 ook ruw behaard, de onderste zijn gesteeld en 

 vormen een roset. 



De bloeiwijzen zijn veel langer dan de stengel 



onder het begin van deze. Zij zijn lang en zeer los, 



tot aan den voet naakt. De bloemen zijn zeer klein 



(1-2 mM). De kelk is ruw met gekromde haren 



en staat bij de vruchtrijpheid open. De bloemkroon 



is licht hemelsblauw, zelden witachtig, zij heeft 



Myosotis hispida een buis, die korter is dan de kelk en een uitge- 



F 'g- I29 - holden zoom met slippen als muizenoortjes. De 



vruchtstelen (fig. 129) staan horizontaal uit, de onderste zijn bijna even 



lang als de kelk. 00 en O. 7-30 cM. Mei, Juni. 



Deze soort gelijkt op M. arenaria en M. versicolor, doch is er door de 

 langere bloemstelen en den open vruchtkelk gemakkelijk van te onderscheiden. 

 Bijzondere vormen zijn: 



ö. forma umbrósa 4 ) Cop. , een op beschaduwde plaatsen groeiende vorm 

 en y. forma prociïmbens 5 ) Cop., die zodenvormend is. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in geheel Europa 

 op droge, zandige plaatsen, ook in de duinen voor en is bij ons vrij alge- 

 meen. De vorm 3. is bij Diepenveen, Nijmegen, Kuilenburg, Gorsel en op 

 Zuid-Beveland gevonden, de vorm y. bij Deventer, Twello, Haarlem (duin), 

 ruïne van Teylingen en op Schouwen (duin). 



M. silvatica'v Hoffm. (M. alpéstris 7 ) Hort.), Bosch -vergeet-m ij -n ie tj e 

 (fig. 130). 



Deze soort heeft een schuinen, korten wortelstok, waaruit verscheiden 

 rechtopstaande, stijve, eenigszins dikke en kantige, al of niet vertakte, 

 dicht ruw behaarde stengels komen. De bladen zijn langwerpig of lang- 

 werpig-lancetvormig, min of meer spits, ruw behaard, de onderste zijn 



') hispida = stijfharig. -) collina = heuvelbewonend. •"■) stricta = stijf. 



') forma umbrosa = beschaduwde vorm. •">) forma procumbens = neerliggende 



vorm. r >) silvatica = bosch. 7 ) alpéstris = Alpenbewonend. 



