106 



SOLANACEAE. — 



FAMILIE 93. 



Myosotis intermedia 

 Fis;. 132. 



de takken liggen meer op den bodem uitgespreid), evenals de bladen kort 

 ruw behaard. De wortelbladen zijn omgekeerd eirond, gesteeld en vormen 



een roset, de stengelbladen zijn langwerpig- 

 lancetvormig. 



De bloemen zijn vrij klein (2-4 mM) en staan 

 in veelbloemige, onbebladerde, ten slotte dunne 

 en ijle bloeiwijzen, die korter zijn dan de sten- 

 gel onder deze. De kelk is klein, met een buis, 

 die voor het meerendeel gekromde haren draagt. 

 De bloemkroon is hemelsblauw, met een buis, 

 die korter is dan de kelk en een verdiepten 

 zoom, die langer is dan de buis. De bloemstelen 

 zijn circa dubbel zoo lang als de gesloten vrucht- 

 kelk, zij zijn ten slotte horizontaal afstaand 

 (fig. 132). De deelvruchtjes zijn scherp driekant, 

 toegespitst. ZZ, ook Z, zelden 21. 1.5-6 dM. 

 Mei— Herfst. 



Als variëteiten moeten genoemd worden : 



p. silvéstris 1 ) Schld. (umbrósa 2 ) Cop.). Plant hooger, meer vertakt. 

 Wortelbladen tijdens den bloeitijd nog groen. 



y. grdcilis •) Cop. (agréstis 4 ) Schldl. ?) Stengel korter, teerder. Bladen 

 kleiner. 



8. stricta 7 ) Cop. Stengel korter, stijf, onvertakt. 



Biologische bijzonderheden. Daar in de bloemen (fig. 133) de stempel op 

 dezelfde hoogte ligt als de meeldraden , raakt een 

 bezoekend insect met tegengestelde zijden van zijn 

 slurf deze deelen aan en heeft daardoor bij achter- 

 eenvolgend bezoek in verschillende bloemen allicht 

 kruisbestuiving plaats. Voor zelfbestuiving door de 

 insecten, zooals die bij M. silvatica is beschreven, 

 is hier weinig kans, daar het helmbindsel hier naar 

 boven in een breed verlengsel uitloopt, dat over de 

 helmknopjes ligt. Daardoor zal de top van de slurf, 

 die naar binnen dringt, geen stuifmeel ontvangen en 

 zal dus, al raakt die top den stempel, deze daaraan 

 toch geen stuifmeel afgeven. 



Spontane zelfbestuiving kan later, evenals bij M. silvatica plaats hebben. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op droge, zandige plaatsen voor. De var. p. is bij Kampen, Zwolle, 

 Deventer, Voorst, Ruurlo, Amsterdam, Leiden, Ubbergen en Weurt ge- 

 vonden, de var. y. bij Goes en o. aan den Sloterweg bij Amsterdam. 



Myosotis intermeuia 

 Fig. 133. 



/ Overlangsche doorsnede 

 •der bloem, 2 helmknopje 

 met helmbindsel. 



Beteekenis der letters als 

 in fig. 131. 



Familie 93. Solanaceae Juss. Nachtschaden. 



Kruidachtige of houtige, meest vergiftige gewassen. Bladen verspreid, 

 meest enkelvoudig, zonder steunbladen. Bloemen verschillend gekleurd en 

 op verschillende wijze gegroepeerd, regelmatig of iets onregelmatig. Kelk, 



O silvéstris = bosch. -) umbrosa = beschaduwd. 



') agréstis = wildgroeiend. J) stricta = stijf. 



■ ; ) gracilis = slank. 



